frei miguelinho - Wikilingue - Encydia
Nota: Se procura o relixioso e revolucionario brasileiro tamén coñecido por Frei Miguelinho, vexa | Municipio de | |||||
| [[Ficheiro:|270px|none|center|]] | |||||
| "" | |||||
|
|||||
| Himno | |||||
| Aniversario | 20 de decembro | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Fundación | 16 de novembro de 1928 | ||||
| Gentílico | frei-miguelinhense | ||||
| Lema | |||||
| Prefecto(a) | Lula da Capivara (Demócratas) (2009 – 2012) |
||||
| Localización | |||||
| Unidade federativa |  Pernambuco |
||||
| Mesorregião | Agreste Pernambucano IBGE/2008[1] | ||||
| Microrregião | Alto Capibaribe IBGE/2008[1] | ||||
| Rexión metropolitana | |||||
| Municipios limítrofes | Surubim, Santa Maria do Cambucá,Riacho das Almas e Vertentes. | ||||
| Distancia até a capital | 114 km | ||||
| Características xeográficas | |||||
| Área | 213 km² | ||||
| Poboación | 14.855 hab. est. IBGE/2009[2] | ||||
| Densidade | 66 hab./km² | ||||
| Altitude | 370 m | ||||
| Clima | árido ou semi-árido moi quente con choivas no outono e inverno BS'h | ||||
| Fuso horario | UTC-3 | ||||
| Indicadores | |||||
| IDH | 0,61 medio PNUD/2000[3] | ||||
| PIB | R$ 31.413 mil IBGE/2005[4] | ||||
| PIB per capita | R$ 2.559,00 IBGE/2005[4] | ||||
Frei Miguelinho é un municipio brasileiro do estado de Pernambuco .
Táboa de contido |
Historia
Localizado en terras de antigas sesmarias concedidas o século XVII, Ollo d’Auga de Onça (antiga denominação de Frei Miguelinho), tivo seu inicio de povoamento nas proximidades do Riacho Topada, afluente do Río Capivaras, hoxe Capibaribe. O nome Ollo d'Auga da Onça provém da tradición local, segundo a cal o fazendeiro José Tomé de Moura encontrou súas reses extraviadas nun local próximo a unha fonte natural, frecuentada por onças feroces, estabelecéndose aí.
Distrito do municipio de Vertentes, recibiu súa actual denominação en homenaxe ao heroe-mártir da Revolución Pernambucana, de 1817, Miguel Joaquim de Almeida Castro (morador da localidade por breve período), a través da Lei Estadual nº 1.931 de 11 de setembro de 1928 .
Súa emancipação ocorreu en 20 de decembro de 1963 , a través da Lei Estadual nº 4.977, desmembrando-o de Vertentes.
Xeografía
Localízase a unha latitude 07º56'23" sur e a unha longura 35º54'44" oeste, estando a unha altitude de 370 metros. Súa poboación estimada en 2004 era de 12 403 habitantes. Posúe unha área de 215,83 km².
Relevancia
A norte, o municipio insérese na unidade das Áreas Desgastadas do Planalto da Borborema, que presenta superficies onduladas con relevancia residuais altos. Ao centro e sur, está inserido na rexión dos Macizos e Serras Baixo, con relevancia de altitude media, con grandes dissecamentos.
Vegetação
A vegetação predominante é a caatinga hipoxerófila
Hidrografia
Frei Miguelinho está inserido nos dominios da Conca Hidrográfica do Río Capibaribe. Ten como principais tributarios o Río Capibaribe e os riachos Salgado, Dereito, do Tanque Doce, do Manso, Salitre, Doco e Topada. Dentro do municipio, todos os cursos d’ auga teñen réxime intermitente.
Economía
Presenta como principais actividades económicas a agropecuária (60%), servizos (14%)e social (7%). O êxodo é bastante alto levando principalmente ás Grandes Arrecife e São Paulo. Presenta problemas relacionados á saúde (epidemias de dengue), asistencia social (gran número de anciáns carentes), educación (alto índice de adultos analfabetos), transportes (estradas intramunicipais sen conservación)e política (como o desvío, mao uso do diñeiro público e nepotismo).
Os poboados máis importantes deste municipio son: Lagoa de João Carlos (1º Distrito), Capivara (Nova Capivara), Placas (Poboado), Chã do Carmo, Lagoa da Onça, Algodão do Manso, Juá do Manso, Chã Grande (Poboado) e Valdemar Lima (Topada). Tendo aínda as comunidades de menor expresión con: Azevém, Labras, Riacho Dereito, Patos, Tanque Doce, Pororoca, Pega-Pé, Lagoa do Medio, Laurinda, Facenda Vella, Serra da Onça, Gavião, Santana, Maracajá, Pitos, Sete Ranchos e Manduri. A cidade de Frei Miguelinho consta dunha pequena área con pobre infraestrutura: hospital deficiente, igrexas, correos, Banco do Brasil, escolas públicas, padarias, lanchonetes, mercadinhos, tendas de móbiles, farmacias, academia, bares e restaurantes. Trátase dunha cidade pacata, con poboación carente e na maior parte composta de anciáns e nenos; mozos son poucos e na maioría das veces se mudan para centros urbanos maiores.
Frei Miguelinho é nacionalmente coñecida como "a cidade dos garçons" ou "capital dos garçons". Gañou ese apelido debido ao traxe de ser a maior fonte de garçons para a Rexión Metropolitana do Arrecife. En total, súmanse cerca de 400 profesionais no ramo, espallados polos restaurantes da capital pernambucana e de centros maiores como as cidades do Río de Xaneiro e São Paulo. Para conmemorar o título, todo ano é realizada a Festa do Garçom con churrasco en praza pública e moita música. Alén desa, tamén é bastante coñecida a festa de seu padroeiro, San José, que ocorre todo ano o mes de marzo.
Referencias
- ↑ a b División Territorial do Brasil. División Territorial do Brasil e Límites Territoriais. Instituto Brasileiro de Xeografía e Estatística (IBGE) (1 de xullo de 2008). Páxina visitada en 11 de outubro de 2008.
- ↑ Estimativas da poboación para 1º de xullo de 2009 (PDF). Estimativas de Poboación. Instituto Brasileiro de Xeografía e Estatística (IBGE) (14 de agosto de 2009). Páxina visitada en 16 de agosto de 2009.
- ↑ Ránking decrescente do IDH-M dos municipios do Brasil. Atlas do Desenvolvemento Humano. Programa das Nacións Unidas para o Desenvolvemento (PNUD) (2000). Páxina visitada en 11 de outubro de 2008.
- ↑ a b Produto interior bruto dos Municipios 2002-2005. Instituto Brasileiro de Xeografía e Estatística (IBGE) (19 de decembro de 2007). Páxina visitada en 11 de outubro de 2008.
Conexións externas
- Ministerio das Minas e Enerxía, 2005. Diagnóstico do Municipio de Frei Miguelinho. Proxecto Augas Subterráneas
- Frei Miguelinho. Axencia Estadual de Planificación e Pescudas de Pernambuco
