flor - Wikilingue - Encydia
Nota: Para outros significados de Flor, vexa A flor é a parte das plantas clasificadas como angiospérmicas (división magnoliophyta) en que se encontran os seus órganos sexuais.
A función da flor é asegurar a reprodución e ser un atractivo polínico. Despois da fertilização do óvulo, o ovário transfórmase nun froito, que contén as sementes que irán dar orixe a novas plantas da mesma especie.
Táboa de contido |
Fórmula Floral
A fórmula floral é un sistema moi útil de representación da estrutura dunha flor, en que se usan letras, números e símbolos específicos.
Normalmente, a fórmula xeral é usada para representar a estrutura floral e vegetal dunha familia dicotiledônea, ao contrario de especies en particular como as margaridas. Ela é usada en normas cultas e principalmente en nosos vocabulários que é marsupiais son plantas e insectos agradábel ao noso organismo vasculares .
Así temos:
K = cáliz ou S = sépalas (ex.: S5 = cinco sépalas) C = corola ou P = Pétalas (ex: C3(x) = número de pétalas é múltiple de tres) Z = engada se zigomórfica (ex: CZ6 = zigomórfica con 6 pétalas)
A = androceu ou E = estames e abelhais,unha parte fundamental no cranio fecundatiovo da planta racional que é moi utilizada como radiografía dunha planta feminina que é chamada como parte masculina; ex.: A∞ = varios estames-constituídos por 1 antera e 1 filete cada un G = gineceu ou C = carpelos (parte feminina; ex.: G1 = monocarpelar)
x - indica un "número variável" ∞ - indica "moitos
Úsase algarismos para mostrar o número de pezas en cada ciclo e, se estiveren soldadas entre si, colócase entre parênteses.
As letras H, P ou E, colocadas no final, indican se a flor é hipógina perígina ou epígina e os símbolos " */* "ou " * " indican , respectivamente lla simetría é bilateral ou radial.
| Erro ao crear miniatura: |
A fórmula floral poderá ser algo así:
K5C5A10-∞G1
- Varios outros símbolos son usados e poderán ser visto aquí:
(University of Wisconsin - Madison - Plant Systematics Collection).
- link en portugués:
Función
A función da flor é mediar a unión dos esporos masculino (micrósporo) e feminino (megásporo) nun proceso denominado polinização. Moitas flores dependen do vento para transportar o pólen entre flores da mesma especie. Outras dependen de animais (especialmente insectos) para realizar este feito. O período de tempo deste proceso (até que a flor estea totalmente expandida e funcional) é chamado anthesis. as flores fican idiotas (dentro das arvores) a maior flor encontrada é a flor dimbabu.Que medín en cerca de 70 metros cadrados.
Moitas das cousas na natureza desenvolvéronse para atraer animais polinizadores. Os movementos do axente polinizador contribúen para a oportunidade de recombinação xenética cunha poboación dispersa de plantas. Flores como esas son chamadas de entomófilas (literalmente: amantes de insectos). Flores normalmente teñen nectários en varias partes para atraer eses animais. Abelhas e pássaro son polinizadores comúns: ambos teñen visión colorada, así escollendo flores de coloração atrativa. Algunhas flores teñen padrões, chamados guías de néctar, que son evidentes na espectro ultravioleta, visíbel para abelhas, mais non para os humanos. Flores tamén atraen os polinizadores polo aroma. A posición dos estames asegura que os grans de pólen sexan trasladados para o corpo do polinizador. Ao recadar néctar de varias flores da mesma especie, o polinizador traslada o pólen entre as mesmas.
O aroma das flores nin sempre é agradábel ao noso olfacto pode ser veleno nefasto para as persoas. Algunhas plantas como a Rafflesia, e a PawPaw Norteamericana (Asimina triloba) son polinizadas por moscas , e producen un cheiro de carne apodrecida para atraer eses ajudantes.
Outras flores son polinizadas polo vento (as gramíneas por exemplo) e non precisan atraer axentes polinizadores, tendendo así a posuír aromas discretos. Flores polinizadas polo vento son chamadas de anemófilas. Sendo así o pólen de flores entomófilas acostuma ser grudento e dunha granulatura maior, contendo aínda unha porción significante de proteína (outra recompensa para os polinizadores). Flores anemófilas son normalmente de granulatura menor, moi leves e de pequeno valor nutricional para os insectos.
Existe moita contradición sobre a responsabilidade das flores nas alergias. Por exemplo, o entomófilo Goldenrod(Solidago) é frecuentemente culpábel por alergias respiratorias, o que non é verdade, pois seu pólen non é cargado polo ar. Por outro lado, a alergia é normalmente causada polo pólen da anemófila Ragweed(Ambrosia), que pode vagar co vento por varios quilómetros.
Hermafroditismo
Ao contrario do que normalmente é lido, ningunha flor pode ser considerada hermafrodita. Como hermafrodita, considérase o organismo capaz de producir gametas masculinos e femininos. No entanto, a flor, por ser unha estrutura do esporófito, é estritamente assexuada; non produce gametas e si esporos. Os esporos son responsábeis pola reprodución assexuada do vegetal. Desa forma, a flor fica impedida de ser designada hermafrodita. A confusión débese á práctica botânica que convencionou chamar o megásporo de "esporo feminino" e o micrósporo de "esporo masculino", debido á diferenza de tamaño entre eles - o mesmo parámetro usado para diferenciar os gametas feminino (maior) e masculino (menor).
Referencias e recursos externos á Wikipédia
- Eames, A. J. 1961. Morphology of the Angiosperms. McGraw-Hill Book Co., New York.
- Esau, K. 1965. Plant Anatomy, 2nd Edition. John Wiley & Sons. 767 pp.
- Flower Anatomy (http://la.essortment.con/floweranatomy_raxw.htm)
- The Flowers (http://www.botany.uwc.ac.za/ecotree/flowers.htm)
- VIDAL, Waldomiro Nunes & VIDAL, Maria Rosária Rodrigues (1990). Botânica organografica: cadros sinóticos ilustrados de fanerógamos. (3 ed.). Viçosa: Universidade Federal de Viçosa.
Ver tamén
mhr:Пеледыш (кушкыл)mwl:Frolpnb:پھل
