| Municipio de Exu | |||||
| "Terra do Rei do Baião" | |||||
|
|||||
| Himno | |||||
| Aniversario | 8 de setembro | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Fundación | 1907 | ||||
| Gentílico | exuense | ||||
| Lema | |||||
| Prefecto(a) | Welison Jean Moreira Saraiva (Léo Saraiva) (PTB) (2009 – 2012) |
||||
| Localización | |||||
| Unidade federativa | |||||
| Mesorregião | Sertão Pernambucano IBGE/2008 [1] | ||||
| Microrregião | Araripina IBGE/2008 [1] | ||||
| Rexión metropolitana | |||||
| Municipios limítrofes | oeste: Bodocó; sur: Granito; liches: Moreilândia; norte: Crato (Ceará) | ||||
| Distancia até a capital | 630 km | ||||
| Características xeográficas | |||||
| Área | 1.494 km² | ||||
| Poboación | 31.086 hab. est. IBGE/2009 [2] | ||||
| Densidade | 22 hab./km² | ||||
| Altitude | 523 m | ||||
| Clima | Semi-árido | ||||
| Fuso horario | UTC-3 | ||||
| Indicadores | |||||
| IDH | 0,592 medio PNUD/2000 [3] | ||||
| PIB | R$ 76.857 mil IBGE/2005 [4] | ||||
| PIB per capita | R$ 2.349,00 IBGE/2005 [4] | ||||
Exu é un municipio brasileiro do estado de Pernambuco . Administrativamente, o municipio é composto polo distrito sede e polos poboados de Tabocas, Timorante, Viração e Zé Gomes.
Táboa de contido |
Primitivamente a rexión era habitada polos indios Ançus, do tronco dos Cariris. A rexión foi ocupada por facendas de gado no inicio do século XVIII, tendo á cabeza Leonel de Alencar Rego e posteriormente seu fillo Joaquim Pereira de Alencar. Tras a ocupación, misións jesuíticas viviron na rexión, onde construíron a capela de Bo Jesus dos Aflitos. En 1734, foi creada a freguesía do Señor Bo Jesus dos Aflitos de Exu. O municipio foi instalado en 7 de xuño de 1885, pasando a autónomo en 9 de xullo de 1893, en fronte a lei n. 52, de 3 de agosto de 1892. O primeiro prefecto foi Manoel da Silva Parente. O municipio foi supresso en 1895 e restaurado 1907, coa denominação de Novo Exu. Polo decreto-lei estadual n 235, de 9 de decembro de 1938, o municipio de Novo Exu pasou a denominarse Exu.
Pasou por unha grave crise o século XX debido a loitas políticas entre dúas familias: Alencar, Saraiva e Sampaio, o que provocou o atraso da cidade en relación a outras da rexión, como Araripina, Ouricuri e Salgueiro. Procurou reconquistar o espazo novamente na Microrregião de Araripina coa cultura (sen logro), a través de artistas como Luiz Gonzaga, oriundo de Exu.
A cidade está localizada no Polígono da Seca e abriga un museo en homenaxe ao seu fillo máis ilustre, Luiz Gonzaga.
Segundo o IBGE, hai dúas versións probábeis para o nome do municipio. A primeira é que sexa unha corruptela de Ançu , unha tribo índigena que habitaba o entorno. Outra, é que o nome viñese da abelha enxu (inxu), moi común na rexión á época. Hai que se notar que dificilmente as orixes do nome sexan no orixá homónimo, haxa vista que á altura da fundación da vila, creada por colonos, só indíxenas habitaban o local.
Localízase a unha latitude 07º30'43" sur e a unha longura 39º43'27" oeste, estando a unha altitude de 523 metros. Súa poboación en 2007 era de 30.569 habitantes.
O clima é semi-árido e quente, frío no inverno e quente no verão. O índice pluviométrico está en torno a 700 a 750 mm anuais de auga.
O municipio de Exu está inserido na maior parte na unidade geoambiental dos Macizos e Serras Baixo, con altitudes entre 300 e 800 metros. Ao norte, unha porción está inserida na unidade geoambiental das Chapadas Altas.
O relevancia de Exu presenta terreos planos e accidentados, influenciado pola Chapada do Araripe, con terras altas, planas e descendendo a serra, encóntranse terras baixas e terras férteis e varias nascentes no sopé da serra.
A vegetação é predominantemente de Bosque Caducifólia e Caatinga Hipoxerófila. O municipio tamén presenta vegetação do cerrado no sopé da chapada, con especies como: aroeira, braúna, sabiá, ameixa, pequi, sucupira e angico, amburana branca e vermella, cedro, angico, eucalipto e a barriguda, case extinguida.
As principais especies animais da rexión son o preá, tatupeba, gambá, sagüi, urubu, coruja, gavião, raposa, alén de diversos tipos de aves e réptais.
O municipio de Exu sitúase na conca hidrográfica do río Brígida. Seus principais tributarios son os riachos da Brígida, da Carnaúba ou Carrancudo, da Queimada Grande, Taboleiro, Cantarino, da Calif órnia, do ouro, da maniçoba, de José Gomes, da Estrada, dos Paus Grandes, das Tabocas, do Mocambo, San Joaquim e do Tigre, todos de réxime intermitente. Conta aínda coas lagoas da Caraíba, de Dentro, da Cascavel, do Caracol, Grande e das Marrecas.