Visita Encydia-Wikilingue.con

Etimologia popular

etimologia popular - Wikilingue - Encydia

Etimologia popular ou pseudoetimologia é unha interpretación popular equivocada da orixe dunha determinada palabra, por veces de divulgación moi máis común que a real formación etimológica, normalmente disseminada pola facilidade en súa explicación polo uso de alegorías e historia simplificadas.[carece de fontes?]

Exemplos

Palabra Etimologia popular Etimologia real
Carcamano calcar as mans en referencia a feirantes italianos desonestos do castelán carcamán, termo de orixe duvidosa[1]
Cesariana do emperador Júlio César do caedo -is, cecidi, caesum, caedere, tamén presente na palabra francesa
ciseaux (tesoura), e na inglesa scissors (tesoura).[2] Outra evidencia é o
uso do procedemento de parto antes mesmo da época de Júlio César.
Así viría á luz Cipião, o Africano.[3]
Enfezar (verbo) cheo de feces do latim infensare, "oporse a algunha cousa con vigor, hostilizar"[1]
Forró corruptela do inglés for all ("para todos") redución de forrobodó , probábel tipo de baile ibérico[1]
Lisboa Olissipo, Olisipona sería fundada por Ulises (Odisseia) o establecemento de Lisboa antecede calquera presenza grega.
O topónimo ten probábel orixe fenícia ou pre-românica.[4]
Maite, Maitê
(prenome)
do tupi-guarani "cousa fea" ou do vasco máite (="amor") hipocorístico do prenome composto Maria Teresa,
tal como Malu para Maria Lúcia ou Mazé para Maria José[5]
Paelha (paella) da expresión pa ella ("para ela") "frigideira larga" (do francés antigo paele, poêle[1]
Sincero (adxectivo) do latim sine cera (sen cera, sen máscara de cera) do latim sincerare (volta puro)[2][6]

Referencias

  1. a b c d Dicionario Houaiss da Lingua Portuguesa
  2. a b ERNOUT A. e MEILLET, A.. Dictionnaire étymologique de la langue latine. París: Editions Klincksieck, 1967.
  3. NASCENTES, Antenor, Dicionario etimológico da lingua portuguesa. Río de Xaneiro: Francisco Alves, 1932.
  4. FAURE SABATER, Roberto. Diccionario de nombres xeográficos y étnicos del mundo. Madrid: Espasa, 2004.
  5. FAURE SABATER, Roberto. Diccionario de nombres propios. Madrid: Espasa, 2002.
  6. COROMINES, Joan. Diccionario crítico etimológico de la lengua castellana. Madrid: Gredos, 1974 (reimpressão), 1954.

Bibliografia

Arquivo:Nome di Teti.png Este sobre Lingüística é un esbozo. Vostede pode axudar a Wikipédia expandindo-o.
Your Ad Here