Estado unitario é un Estado ou país que é gobernado constitucionalmente como unha unidade única, cunha lexislación constitucionalmente creada. O poder político do goberno en tales Estados pode ser trasladado para niveis inferiores, como os das asembleas electas local ou rexionalmente, governador e prefectos ("goberno devolto"), mais o goberno central detén o dereito principal de retomar tal delegación de poder.
Nun Estado unitario, calquera unidade subgovernamental pode ser creada ou extinguida e ter seus poderes modificados polo goberno central. O proceso no cal as unidades subgovernamentais e/ou parlamentos rexionais son creados por un goberno central é coñecido por devolución . Un Estado unitario pode ampliar e restrinxir as funcións de tales (sub)gobernos devoltos sen o consentimento formal desas entidades. No sistema federativo, ao contrario, as asembleas neses estados, que compoñen a Federación, teñen unha existencia constitucional e súas asignacións son determinadas por ela e non poden ser unilateralmente modificadas polo goberno central. Nalgúns casos, tales como nos Estados Unidos da América, é soamente o goberno federal que ten poderes exclusivos para delegá-lo.
A maioría dos Estados federativos tamén posúe niveis inferiores de goberno. Así, mentres os Estados Unidos da América é a federación, a maioría (se non todos) seus estados son entes unitarios, con condados e outros municipios tendo súa autoridade dada (devolta) a eles polas constitucións e leis estaduais.
A maioría dos países do mundo é formada de Estados unitarios, principalmente porque moitos deles non posúen unha vasta extensión territorial que xustifique unha separación de poderes en súas divisións internas. Xa moitos dos Estados non unitarios do mundo posúen grandes extensións territoriais, particularmente a Rusia, o Canadá, os Estados Unidos da América, o Brasil, a India e a Australia. Isto non implica que a gran extensión territorial resultará invariabelmente nun goberno non unitario; a China, por exemplo, debido a súa historia política e socio-cultural, non viu espazo para crear un goberno non unitario, aínda que algúns economistas afirmen que a actual situación política e económica da China continental constitúe unha forma única de federalismo chinés. Outros exemplos son o da Bélxica e o da Suíza, que a pesar de posuíren territorios pequenos desenvolveron un sistema federativo complexo.
Táboa de contido |
O Reino Unido é un Estado unitario onde o poder central foi parcialmente devolto ás asembleas e parlamentos creados da Escocia, País de Gales e Irlanda do Norte, todos creados entre 1998 e 1999. A República da Irlanda é un Estado unitario sen gobernos subnacionais. Diferentemente do País de Gales, da Escocia e da Irlanda do Norte, a Inglaterra non ten un ministro de goberno ou un ministerio exclusivamente responsábel por súa administración central. En vez diso, hai varios ministerios do goberno, cuxas responsabilidades, nalgúns casos, tamén cobren aspectos de asuntos no País de Gales e na Escocia. Unha rede de dez Departamentos do Goberno para as Rexións (Government Offices for the Regions – GOR) é responsábel pola implementação de varios programas gobernamentais nas rexións inglesas.
A China é principalmente un Estado unitario formado co goberno central tendo autoridade directa sobre as provincias e delegando autoridade aos gobernos provinciais. Con todo, a situación de Hong Kong Rexión Administrativa Especial (RAE) está aberta ao debate, dependendo da interpretación dada á Lei Fundamental de Hong Kong. A maioría dos estudiosos en leis chinesas argumenta que a Lei Fundamental é puramente unha lei doméstica derivando súa autoridade da Constitución da República Popular da China, neste caso a RAE é un goberno devolto enteiramente consistente coa visión da China como un Estado unitario. Porén, outros argumentan que a Lei Fundamental deriva súa autoridade directamente da Declaración conxunta campá-británica, e neste caso é posíbel considerala como unha constitución, implicando nun relacionamento federativo entre a China e Hong Kong e colocando a China na categoría de sistema híbrido. Consideracións similares refírense á RAE de Macau .
A India é esencialmente un Estado federativo, mais o controvertido Artigo 356 de súa constitución admite que un governador poida disolver un goberno estadual.
Un "Estado devolto" é unha forma bastante común de Estado unitario que delega ás rexións amplos poderes, mais o goberno central se reserva o dereito de retirar eses poderes cando el quixer. Os poderes das rexións son, por tanto mantidos enteiramente ao pracer do goberno central.
No modelo de Estado devolto, as entidades rexionais teñen seus gobernos propios e poden ter súas propias leis, e tipicamente practican un alto grao de decisións autónomas. Desta maneira, eles aproxímanse moi do modelo federativo. Con todo, o Estado aínda é unitario e as entidades subnacionais (diferentemente dunha federación) non posúen calquera dereito constitucional para desafiar a lexislación nacional ou preservar seus poderes. Dependendo da exacta condición legal dos poderes devoltos, as leis das entidades subnacionais poden ser anuladas, ou restrinxiren seus poderes de legislar, por unha lei ordinaria do goberno nacional, ou por unha simple decisión do líder do goberno. O Reino Unido é un bo exemplo diso: a Escocia ten un alto grao de autonomía na creación de leis, porén, a Escocia non ten ningún dereito para desafiar a constitucionalidade da lexislación nacional do Reino Unido e as leis escocesas poden ser anuladas, e os poderes do parlamento escocés revogado ou reducido, por un acto do parlamento nacional ou unha decisión do Primeiro ministro. No caso da Irlanda do Norte, os poderes devoltos da rexión foron suspensos por unha simple decisión do goberno en diversas ocasións. A pesar diso, o Reino Unido aínda é un Estado unitario, mesmo tendo na práctica unha superficial aparencia de Estado federativo.
A devolución (así como na Federación) pode ser simétrica (todas as rexións teñen os mesmos poderes e importancia) ou assimétrica (as rexións teñen variacións en seus poderes e importancia). A devolución no Reino Unido é assimétrica.