| Arena da Baixada Estadio Joaquim Américo Guimarães |
||
|---|---|---|
Vista exterior do estadio. |
||
| Nome | Estadio Joaquim Américo Guimarães | |
| Apelido | Arena da Baixada - Caldeirão do Diaño | |
| Local | Curitiba-PR, Brasil | |
| Construción | 1914 | |
| Inauguración | 6 de setembro de 1914. 20 de xuño de 1999. |
|
| Remodelado | 1993 a 1994. decembro de 1997 a xuño de 1999. |
|
| Expandido | Non dispoñíbel | |
| Pechado | 1985, tras a final do Paranaense. | |
| Demolido | Final de 1996. | |
| Propietario | Club Atlético Paranaense | |
| Administrador | Club Atlético Paranaense | |
| Gramado | Bermuda Tifway 419[1] (105 m x 68 m) | |
| Custo de construción | US$30.000.000(Primeira Fase) | |
| Equipos mandantes | ||
| Internacional (Até 1924) Atlético (A partir de 1924 ) |
||
| Números | ||
| Capacidade | 28.327 persoas
|
|
| Histórico | ||
| Pública marca | ||
| 34.514 persoas (5 de maio de 2002 ) Atlético Paranaense 1x2 Cruceiro |
||
| Primeira partida | ||
| Internacional-PR 1 x 7 Flamengo-RJ (1914) Atlético Paranaense 2x1 Cerro Porteño (1999) |
||
| Primeiro gol | ||
| Arnaldo (Flamengo) (1914) Lucas (Atlético Paranaese) (1999) |
||
| Partida de peche | ||
| Non dispoñíbel | ||
| Último gol | ||
| Non dispoñíbel | ||
O Estadio Joaquim Américo Guimarães é o estadio do Club Atlético Paranaense (CAP), localizado en Curitiba , capital do estado do Paraná, Brasil. Coñecido como Arena da Baixada, o espazo foi o primeiro escenario do fútbol brasileiro a adoptar o naming rights co título de Kyocera Arena entre 2005 e 1° de abril de 2008. Como Curitiba foi escollida para ser unha das sedes da Copa do Mundo de 2014, a Arena buscaba recursos para ser reformada para ampliación de capacidade e conclusión da arquibancada, de modo que puidese atender todos os padrões esixidos pola FIFA onde pasaría a ter 40.000 lugares. Porén, debido as dificultades do Atlético en conseguir financiamento, é probábel que sexa construída outra praza deportiva para recibir os xogos do mundial en 2014. [1]
Táboa de contido |
Actualmente, localizado nun dos catro barrios máis nobres de Curitiba, o barrio Auga Verde, ten como forte diferencial súa localización, no corazón do barrio Auga Verde, símbolo de glamour e nobreza. Porén, a historia do estadio do Atlético, comezou moito antes, no inicio do século XX. En 1914 , Joaquim Américo Guimarães, entón presidente do Internacional (club orixinaría o Club Atlético Paranaense), comandou a construción do estadio Baixada da Auga Verde. O Atlético xurdiu dez anos despois, herdou o patrimonio e bautizou o estadio con nome do principal responsábel por seu surgimento.
O antigo estadio, preterido polo CAP de 1987 e 1993, cando usou o Estadio do Pinheirão, sufriu súa última reforma en 1994, sendo feitas novas arquibancadas e de área de cadeiras sociais, as cales foron demolidas xunto co restante tres anos despois, en 1997.
A construción da primeira fase da nova Arena durou un ano, seis meses e 20 días. O canteiro de obra foi lanzado en 1° de decembro de 1997 e en 20 de xuño de 1999 foi entregado. [2] e do Brasil. O custo da construción foi de cerca de US$ 30 millóns.
Dentro da nova e da antiga Arena da Baixada, o Atlético conquistou seus 22 Campionatos Paranaenses, 1 Campionato Brasileiro (2001), 1 Campionato Brasileiro da Segunda División (1995), entre outros .
O Atlético chegou a divulgar o Proxecto de Expansión do Arena, visando a Copa de 2014. Alén da conclusión do sector de arquibancadas paralelo ao gramado, estaba prevista a remodelación da cobertura do estadio, melhoramentos canto aos accesos e ao estacionamento. O proxecto prevía que a capacidade da Arena da Baixada pasase dos actuais 28.000 torcedores para 41.375.
O Estadio Joaquim Américo Guimarães en súa nova fase ou a nova arena da baixada, inaugurada en 24 de xuño de 1999 co xogo Atlético Paranaense 2x1 Cerro Porteño, tenta manter o proxecto de ampliación e reestruturación para tentar recibir os xogos da Copa do Mundo de 2014.
O estadio, cando reconstruído en 1999, non puido obedecer o proxecto orixinal por completo, pois o espazo destinado a recta localizada no lado da Rúa Brasílio Itiberê estaba ocupado por unha escola. Tras anos dunha disputa xudicial e despois de agardar a transferencia da escola para un novo enderezo, o club pode dar secuencia na finalização do proxecto, agora con novas liñas e arquitetura para obedecer as solicitudes recomendadas pola FIFA e así poder recibir xogos dunha copa do mundo.
O domingo, 23 de xuño de 2009 , data de aniversario de 50 anos do primeira partida dun equipo paranaense nunha competición nacional (Hercílio Luz 1 x 2 Atlético Parananaense)[3] marcou tamén a conclusión da primeira fase deste pojeto ao entregar, ao seu torcedor, as cadeiras do "sector" Brasílio Itiberê.
En estruturas pre-moldeadas de concreto e acentos personalizados a obra finalizou o primeiro anel do estadio, podendo, agora, o club contar co apoio de novos 4.700 torcedores. A capacidade actual do estadio, tras a entrega deste sector, é próximo aos 28.000 lugares.
A inauguración deste sector foi no xogo entre o furacán e o tricolor paulista, o São Paulo Fútbol Club, no campionato brasileiro de 2009 co resultado de 1x0 para o equipo da casa.[4]
En marzo de 2005, o CAP anúnciou a venda dos dereitos autorais da Arena para a empresa xaponesa Kyocera Mita America por tres anos, renovábeis por dous máis, resultando no novo nome de Kyocera Arena. Os asiáticos tamén pasaron a ser patrocinadores da camisa do equipo. A venda do nome do estadio, común na América e Europa, foi pioneiro e até hoxe único no Brasil. O acordo foi desfeito a partir de 1 de abril de 2008 por decisión do Atlético para tentar buscar outros socios máis lucrativos, debido á expectativa existente na época, do estadio abrigar xogos da Copa do Mundo de 2014.[5]