| Entroido | |
|---|---|
Entroido no Río de Xaneiro, Brasil |
|
| Nome oficial | Entrudo |
| Tipo | Cristián |
| Seguido por | Mundial |
| Ano de 2009 | 24 de febreiro |
| Ano de 2010 | 16 de febreiro |
| Ano de 2011 | 8 de marzo |
| Observacións: | Período festivo convidativo a bailes, desfiles carnavalescos, e adopción de traxes e personalidades distintas do habitual. |
O Entroido é un período de festas rexidas polo ano lunar no Cristianismo da Idade Media. O período do Entroido era marcado polo "adeus á carne" ou "carne vale" dando orixe ao termo "Entroido". Durante o período do Entroido había unha gran concentración de festejos populares. Cada cidade brincaba a seu modo, de acordo con seus costumes. O Entroido moderno, feito de desfiles e fantasias, é produto da sociedade vitoriana do século XIX. A cidade de París foi o principal modelo exportador da festa carnavalesca para o mundo. Cidades como Nice, Nova Orleans, Toronto e Río de Xaneiro se inspirarían no Entroido parisiense para implantar súas novas festas carnavalescas.
En 2005 o Entroido de Salvador , Bahia, Brasil está no Guinness Book como a maior festa de rúa do mundo.[1] Arrecife, Pernambuco, Brasil posúe o maior bloque de entroido do mundo, o Galo da Madrugada.
Táboa de contido |
A festa carnavalesca xurdiu a partir da implantación, o século XI, da Semana Santa pola Igrexa Católica, antecedida por corenta días de jejum, a Quaresma. Ese longo período de privacións acabaría por incentivar a reunión de diversas festividades os días que antecediam o Mércores de Cinzas, o primeiro día da Quaresma. A palabra "entroido" está, dese modo, relacionada coa idea de "afastamento" dos praceres da carne marcado pola expresión "carne vale", que, acabou por formar a palabra "entroido". En xeral, o Entroido ten a duración de tres días, os días que antecedem o Mércores de Cinzas. En contraste coa Quaresma, tempo de penitencia e privación, estes días son chamados "gordos", en especial o martes (Martes gorda, tamén coñecida polo nome francés Mardi Gras), último día antes da Quaresma. Nos Estados Unidos, o termo mardi gras é sinônimo de Entroido.
O Entroido da Antiguidade era marcado por grandes festas, onde se comía, bebía e participaba de alegres celebracións e busca incessante dos praceres. O Entroido prolongábase por sete días na rúas, prazas e casas da Antiga Roma, entre 17 a 23 de decembro. Todas as actividades e negocios eran suspensos neste período, os escravos gañaban liberdade temporal para facer o que en quixesen e as restricións morais eran relaxadas. As persoas trocaban presentes, un rei era elixido por brincadeira e comandaba o cortexo polas rúas (Saturnalicius princeps) e as tradicionais fitas de lã que amarravam aos pés da estatua do deus Saturno eran retiradas, como se a cidade o convidase para participar da folia.
No período do Renascimento as festas que acontecían os días de entroido incorporaron os baile de máscaras, con súas ricas fantasias e os coches alegóricos. Ao carácter de festa popular e desorganizada xuntáronse outros tipos de conmemoración e progresivamente a festa foi tomando o formato actual.
De acordo co modo contemporáneo o entroido aínda é considerado unha forma de festa bastante tradicional, pois persistiu por varios anos co mesmo aspecto.
Todos os festivos eclesiásticos son calculados en función da data da Páscoa, con excepción do Natal. Como o domingo de Páscoa ocorre o primeiro domingo tras a primeira lúa chea que se verificar a partir do equinócio da primavera (no hemisferio norte) ou do equinócio do outono (no hemisferio sur), e o venres da Paixón é a que antecede o Domingo de Páscoa, entón o martes de Entroido ocorre 47 días antes da Páscoa.