Visita Encydia-Wikilingue.con

Dianópolis

dianópolis - Wikilingue - Encydia

Municipio de Dianópolis
[[Ficheiro:|270px|none|center|]]
"DNO"
Brasão Bandeira
Himno
Aniversario
Fundación 26 de agosto de 1884.
Gentílico dianopolino ou dianopolitano
Lema Terra do Ouro e Tradicións
Prefecto(a) José Salomão Jacobina Aires (PT)
(20052008)
Localización
Localização de Dianópolis
11° 37' 40" S 46° 49' 15" O11° 37' 40" S 46° 49' 15" O
Unidade federativa  Tocantins
Mesorregião Oriental do Tocantins IBGE/2008 [1]
Microrregião Dianópolis IBGE/2008 [1]
Rexión metropolitana
Municipios limítrofes Non dispoñíbel
Distancia até a capital Non dispoñíbel
Características xeográficas
Área 3.217,179 km²
Poboación 19.524 hab. est. IBGE/2009 [2]
Densidade 5,62 hab./km²
Altitude 693 m
Clima Tropical húmido
Fuso horario UTC-3
Indicadores
IDH 0,693 medio PNUD/2000 [3]
PIB R$ 150.439 mil IBGE/2005 [4]
PIB per capita R$ 8.855,00 IBGE/2005 [4]

Dianópolis é un municipio brasileiro do estado do Tocantins. Localízase a unha latitude 11º37'40" sur e a unha longura 46º49'14" oeste, estando a unha altitude de 693 metros. Súa poboación informada polo IBGE en 2007 é de 18.537 habitantes. Posúe unha área de 3229,9 km².

O municipio é considerado como o máis alto do estado do Tocantins e o 3º máis alto de toda a Rexión Norte do Brasil, perdendo só para os municipios de Pacaraima e Uiramutã, que están ambos localizados no estado de Roraima . Por causa deste traxe, o municipio posúe un clima relativamente frío para os parámetros do Tocantins. Seu antigo nome era San José do Duro.

Táboa de contido

Turismo

A cidade ficou bastante coñecida polo episodio do "tronco" (título de libro de Bernardo Élis), historia coñecida polos seus moradores que relata o masacre de 9 cidadáns e que foron enterrados en praza pública, denominada hoxe de "Praza da Capelinha".Alén de ser coñecida hoxe por facer un dos mellores entroidos do sueste do Tocantins, ficando atrás soamente da cidade de Gurupi, pois con súa tradición do entroido de rúa e bloques contagia a todos.

Na parte turística destácanse diversas cavernas e principalmente, fervenzas. A fervenza do Cabalo queimado na divisa co municipio de Río da Conceição é de máis coñecida e frecuentada. O Balneario Cachoeirinha da Luz tamén é un excelente lugar para os dianopolinos pasaren o final de semana, correndo dos problemas e calor da cidade.

No municipio, en súa gran maioría dotada de católicos destácanse diversos festejos como do padroeiro da cidade, San José o mes de marzo, romaria das Misións en xullo e Sucupira, inicio de agosto.

Destacando tamén como punto turístico a Lagoa Bonita, que fica localizada entre os Munícipios de Dianópolis e Novo Xardín. Un lugar tranquilo e de bela paisaxe.

Historia

A orixe do nome "Dianópolis" está relacionada a Francisco das Chagas Moura, que foi prefecto do municipio entre os anos de 1934 a 1938. Entón, a cidade chamábase "San José do Duro". "Duro" era unha simplificação de "D´ouro", unha vez que a rexión era rica en ouro en seu subsolo. Cando prefecto, Francisco Moura indicou que a cidade fixese unha homenaxe ás señoras do lugar que chamábanse "Custodiana", coñecidas polo alcume de "Diana". De aí a indicación da cidade pasar a chamarse "Dianópolis", quere dicir, "Terra das Dianas".

Dianópolis vive actualmente nun momento de desenvolvemento. Varios proxectos están sendo desenvolvidos na rexión, mais o máis importante é o Proxecto Manuel Alves. Este consiste na construción dunha Barragem no río Manuel Alves que formará parte dun sistema de irrigação. O Proxecto Piloto envolve 5.000 hectáreas dos 20.000 que están dentro da planificación.

A Secretaría de Recursos Hídricos do estado do Tocantins con cláusula do Tesouro Estadual e Federal está á cabeza do Proxecto sendo que súa principal actividade será o plantio e cultivo de froitas.

A cidade actualmente non dispón de grandes recursos tecnolóxicos, aínda que haxa movimentação por parte de multinacionais como a Brasil Telecom. A Infraestrutura da cidade é considerada de baixa calidade/ desenvolvemento pois aínda o sistema de esgoto é feito por medio de fossas sépticas. Súas rúas e avenidas son pavimentadas, mais non hai organización canto ás sinalizações de tránsito, etc. A economía xira en torno ao comercio que moitas veces eleva seus prezos alegando alto custo co transporte.

Súas cidades veciñas son: Porto Alegre do Tocantins, Almas, Río da Conceição e Conceição.

Ver tamén

Conexións externas

Referencias

  1. a b División Territorial do Brasil. División Territorial do Brasil e Límites Territoriais. Instituto Brasileiro de Xeografía e Estatística (IBGE) (1 de xullo de 2008). Páxina visitada en 11 de outubro de 2008.
  2. Estimativas da poboación para 1º de xullo de 2009 (PDF). Estimativas de Poboación. Instituto Brasileiro de Xeografía e Estatística (IBGE) (14 de agosto de 2009). Páxina visitada en 16 de agosto de 2009.
  3. Ránking decrescente do IDH-M dos municipios do Brasil. Atlas do Desenvolvemento Humano. Programa das Nacións Unidas para o Desenvolvemento (PNUD) (2000). Páxina visitada en 11 de outubro de 2008.
  4. a b Produto interior bruto dos Municipios 2002-2005. Instituto Brasileiro de Xeografía e Estatística (IBGE) (19 de decembro de 2007). Páxina visitada en 11 de outubro de 2008.
Ícone de esboço Este sobre Municipios do estado de Tocantins é un esbozo. Vostede pode axudar a Wikipédia expandindo-o.
Your Ad Here