Dereito administrativo é un ramo autónomo do dereito público interno que se concentra no estudo do núcleo da Administración Pública e da actividade de seus integrantes. Tal disciplina ten por obxecto os órganos, entidades, axentes e actividades públicos, e a súa meta é a sistematização dos fins desexados polo Estado, ou sexa, o interese público.
Dentro do dereito administrativo hai dous tipos posíbeis de sistemas:
Táboa de contido |
A materia de dereito administrativo no Brasil encóntrase fragmentada nunha serie de leis, sendo que gran parte de seus dispositivos está relacionada na Constitución brasileira e nas leis 8429/92 (Lei de Improbidade Administrativa), 8112/90 (Réxime Xurídico dos Funcionarios Civís da Unión), 9784/99 (Proceso Administrativo) e 8666/93 (Contratos Administrativos).
O sistema administrativo adoptado no país é o de control xudicial ou jurisdição única. O efecto de tal escolla é que os órganos administrativos non promoven cousa xulgada (decisións non conclusivas), permanecendo subordinados ao tribunal xudiciario.
Fonte primaria:
Fontes secundarias: