Cuxá é un prato da culinária maranhense, feito coa vinagreira, un tipo de planta "azedinha", o camarão seco, a fariña de mandioca seca - base da alimentación indíxena- e a pimenta de cheiro, ingredientes encontrados con fartura na rexión. Alén do seu carácter rexional, o preparo do cuxá utiliza o recurso do pilão, utensílio típico da conzinha brasileira, para socar o alimento.
Resultado das varias influencias e "colonizacións", o cuxá é un prato que reflete hábitos das culinárias portuguesa e africana, xunto co toque árabe do arroz - de orixe asiática mais moi difundido polos árabes - e do gergelim torrado. Famoso, foi citado no libro Historia da Alimentación no Brasil, de (Cámara Cascudo]], polo pescudador Jacques Raimundo que "afirma ser a palabra cuxá originária da Guinea superior". É descrito con detalles no Dicionario de vocábulos brasileiros, do Visconde Beaurepaire Rohan (1889), e gaña versos do poeta local Artur de Azevedo:"[1].
O cuxá po