| Municipio de Cupira | |||||
| [[Ficheiro:|270px|none|center|]] | |||||
| "" | |||||
|
|||||
| Himno | |||||
| Aniversario | 29 de decembro | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Fundación | 1953 | ||||
| Gentílico | cupirense | ||||
| Lema | |||||
| Prefecto(a) | Sandoval José de Luna (PDT) (2009 – 2012) |
||||
| Localización | |||||
| Unidade federativa | |||||
| Mesorregião | Agreste Pernambucano IBGE/2008[1] | ||||
| Microrregião | Pantano Pernambucano IBGE/2008[1] | ||||
| Rexión metropolitana | |||||
| Municipios limítrofes | norte: Agrestina, Altinho e San Joaquim do Monte; sur: Lagoa dos Gatos; liches: Belén de Maria; oeste: Panelas[2] | ||||
| Distancia até a capital | 167Km km | ||||
| Características xeográficas | |||||
| Área | 106 km² | ||||
| Poboación | 22.783 hab. est. IBGE/2009[3] | ||||
| Densidade | 128 hab./km² | ||||
| Altitude | 416 m | ||||
| Clima | tropical semiúmido | ||||
| Fuso horario | UTC-3 | ||||
| Indicadores | |||||
| IDH | 0,606 medio PNUD/2000[4] | ||||
| PIB | R$ 59.836 mil IBGE/2005[5] | ||||
| PIB per capita | R$ 2.647,00 IBGE/2005[5] | ||||
Cupira é un municipio brasileiro do estado de Pernambuco . Administrativamente, Cupira é formado polos distritos sede e Laje de San José.
Táboa de contido |
Os primeiros habitantes da rexión probabelmente se estabeleceron en Cupira ao redor de 1881 . Entre eles, os Srs. José de Melo, Manoel Gomes da Silva, Antônio Soares da Silva e Aleluia de Tal. Aleluia de Tal propuxo a construción dunha capela, que foi edificada ás marxe dunha lagoa onde había unha baraúna habitada por abelhas da especie coñecida por cupira . O local, na época parte do municipio de Panelas , pasou entón a ser chamado Cupira, en alusión aos insectos. A medida que a povoação crecía, máis estradas eran abertas. Eventualmente, a rexión tornouse poboado e, en 1896 , fíxose a primeira feira-libre da povoação.[6]
En 1900 , a povoação tornouse distrito do municipio de Panelas , co nome de Taboleiro. En 1914 , o Distrito foi renomeado para Cupira. En 1953 , Cupira desmembrou-se de Panelas, tornándose municipio, sendo instalado en 1954 . Xa en 1955 , a rexión de Laje de San José foi desmembrada do Distrito-sede, tornándose distrito propio. Até hoxe, o municipio é composto polo Distrito-sede de Cupira e polo Distrito de Laje de San José.[6]
O topónimo Cupira provém do Tupi kupi'ira e significa "abelha do cupim". É o nome dunha abelha que fai súa colmeia nos cupinzeiros.
Para quen lle gusta a emoción e velocidade, a cidade de Cupira é unha boa parada para o viaxeiro.
A pista de motociclismo se destaca como opción de lecer con obstáculos naturais, areião, lamaçal, ríos para travessia e moi máis.
Cupira preserva aínda unha rexión de descendentes dos quilombos, o punto Zumbi dos Palmares, no Sitio Sam Baguim, a exactos tres quilómetros da cidade.
As manifestacións culturais do municipio destácanse coa práctica da capoeira e da mazurca, tradicional danza de orixe europea, mais que é largamente difundida na rexión. Anualmente, en outrubro, a cidade realiza a Semana da Cultura, evento coordinado pola Secretaría Municipal de Cultura en parceria coa Secretaría de Educación, en que se presentan grupos folclóricos rexionais.
Ao longo do ano, o municipio realiza diversas festas, como a Festa de Santos Reis, en xaneiro, a Camiñada da Fe, procesión que sae da Igrexa Matriz para o sitio Serrote Liso, a festa de San João que move bastante a cidade, con atraccións juninas e quadrilhas estilizadas, na avenida Miguel Pereira Neto, un das tarxetas postais da cidade, alén do tradicional Enduro das Augas, evento anual de motociclismo deportivo e que reúne trilheiros e apaixonados por motociclismo de todas as cidades da rexión, do Brasil e do exterior.
A cidade está localizada en terreo razoabelmente plano, porén é cercada de montañas, coñecidas na rexión por serras . O terreo accidentado é propicio ás trilhas de bicicleta, de moto e ao trekking e camiñadas rurais. O municipio conta con fervenzas na área rural ,principalmente na divisa co municipio de Belén de Maria, coñecida como Pozo do Caboclo. Na zona urbana da cidade, a Facenda Gloria, alén de punto turístico e histórico de Cupira , é a mellor opción da rexión para quen busca un hotel-facenda. A decoração con retoques ingleses e tipica mobília colonial é un atractivo de máis para o visitante e para os que aprecian bo gústame, sofisticação e historia. É común a subida da Serra de Chico Inácio o Venres Santa todos os anos. Dali, avista-se, en días claros, en media, até 80km de distancia. O Ollo d'Auga, fonte orixinal de auga localizado na base da montaña, carece de vegetação nativa, visto que foi destruída pola ocupación irresponsábel e falta de consciencia ecolóxica.
En 2009, Cupira conta con cincuenta escolas de ensino fundamental, nove de ensino medio e vinte escolas de educación infantil, alén de colexios de grande e pequeno porte, so control da administración estadual, municipal e privada.
As principais actividades económicas son a agropecuária e o sector de confecções, contando con feira libre e a feira de proba só con artigos do vestuário. Os principais produtos agrícolas son batata doce, mandioca, banana, feixón, cará e milho. En Cupira existen diversas fábricas de confecções, unha tendencia entre as cidades do Agreste Pernambucano. Hai gran produción de mosquiteiro e enxovais infantís. A economía aposta polas confecções, na industria de móbiles e bebidas e tamén no turismo, por medio do incentivo ao motociclismo con evento anual. Nas comunicacións conta con tres emisoras de radio, a Nova FM, Radio Agreste FM, a pioneira na cidade, inaugurada na década de 1980, e Cupira FM, que atenden toda a rexión do Agreste Meridional e outras rexións de Pernambuco e Alagoas. As festas como a Romaria de Frei Damião, as festividades de Pe. Cícero Romão do Juazeiro do Norte, as festas juninas, a Semana da Cultura e o Enduro das Augas contribúen positivamente para a economía local.
Cristianismo
Catolicismo Romano
O Municipio de Cupira pertence a Diocese dos Palmares, que ten como Bispo súa Excelência Reverendíssima Don Genival Saraiva de Francia. O municipio posúe catro Paróquias:
Os vigários de Cupira son os padres Jorge e Venilson, que coincidentemente son irmáns.
Protestantes
O Municipio de Cupira posúe varias confissões protestantes, de entre elas podemos citar:
Estas igrexas posúen congregações e puntos de pregação espallados por todo o municipio.
Prefecto: Sandoval José de Luna (PDT)
Vice-prefecto: Edson Ferreira Calado Tica (PDT)
Concelleiros: Edmar Freire Borba (PDT), José Batista Fillo (PDT), Epitácio Amorim (PDT), Davi Manoel de Souza (PTB), Paulo Marques (PP), Cícero Bispo de Melo (PTB), Fábio Luiz Lessa (PPS), Maria Josélia de Macena (PSC) e Maria Vieira de Melo (PSC).
Secretariado: José Edvan da Silva (Goberno), Ednalva Luna (Acción Social), Alvani Correia Feitoza (Administración), Fátima Iara Piñeiro Lessa (Turismo), Vasti Andrade Silva (Educación e Deporte), Neidson Cruz de Meneses (Saúde), José Ricardo Moura de Araújo (Planificación e Desenvolvemento Económico), Josenildo Benas da Silva (Agricultura), Sandoval Bispo de Melo (Infraestrutura), Maria Iolanda (Finanzas).
Localízase a unha latitude 08º37'00" sur e a unha longura 35º57'00" oeste, estando a unha altitude de 416 metros. Súa poboación estimada en 2009 era de aproximadamente 22.783 habitantes.
O municipio está incluído na área xeográfica de abrangência do semiárido brasileiro, definida polo Ministerio da Integración Nacional en 2005.[7] Esta delimitação ten como criterios o índice pluviométrico inferior a 800 mm, o índice de aridez até 0,5 e o risco de seca maior que 60%. Debido á altitude, o microclima local preséntase con verão brandos e secos, con ocorrência de tempestades de verão e eventual caída de granizo leve, temperaturas con picos entre 30ºC e 35ºC, néboa seca durante o período, e invernos chuvosos con mínimas absolutas entre 12ºC e 14ºC e ocorrência de néboa húmida nas noites entre xuño e setembro.
O municipio de Cupira está localizado na unidade geoambiental do Planalto da Borborema, presentando relevancia ondulado. A vegetação nativa é o bosque subcaducifólia.[2], con ocorrência de juazeiro , umbuzeiro, algaroba, ipê roxo, ipê rosa, ipê amarelo, coñecidos na rexión polo nome de pau d'arco. Por ser unha rexión de transición entre a zona da Mata Atlântica e a Caatinga, é común a ocorrência de cactos , sendo o mandacaru e a coroa-de-frade especies endêmicas na rexión; hai tamén a ocorrência de árbores nativas da Mata Atlântica tales como o pau-brasil, jamelão, magueira, jaqueira, froita-pan. No pasado a rexión dispuña de resquícios de Mata Atlântica ben pronunciados pola formación dos pantanos de altitude.
O municipio está inserido nos dominios da Conca Hidrográfica do Río Una e ten como principais tributarios o Río Panelas e o Riacho da Serra, todos de réxime intermitente.[2]