culinária do mediterrâneo - Wikilingue - Encydia
As terras que se encontran ao redor do Mediterrâneo partillan unha longa historia, en que interviñeron varios pobos, e un clima moi especial, o que permite que exista unha culinária mediterrânica ben rica. Típicos desta rexión son tamén as oliveiras, os citrinos e unha enorme variedade de herbas de cheiro, que dan cor e sabor especiais a esta culinária.
Táboa de contido |
O trigo, base da alimentación
Pode dicirse que a base da alimentación nos países mediterrânicos é o trigo en súas varias formas. O pan, en todos os países do norte de África é de preferencia achatado e pode ser usado como un “envelope” dentro do cal se coloca algún reencho – o famoso pan pita – probabelmente derivado do pan ázimo dos xudeus, mais este con masa fermentada. Na parte europea do Mediterrâneo, en xeral prefírese pan con algún volume, que se corta en fatias ou pequenos pedazos para consumir; no entanto, a pizza típica de Italia é probabelmente unha forma de pan achatado.
Outra forma de consumir o trigo é na forma de masas alimentícias, como o spaghetti e seus “parentes” na parte europea do Mediterrâneo, e o cuscus do norte de África. Na Etiopía e norte do Sudán, o “pan” é máis parecido co roti indio, un crepe de masa de trigo (ou teff) fermentada cozido no vapor, chamado injera (en amárico ).
Aínda outra maneira de utilizar a fariña – ou a sêmola – é en doces e bolos que case sempre se encontran na mesa dos pobos desta rexión, polo menos ao fin da refeição.
Os legumes e froitos
 |
| Este artigo é parte da temática Culinária |
| Técnicas de preparación dos alimentos |
|
Utensílios |
| Ingredientes e tipos de comida |
|
Especias e herbas |
| Culinárias |
|
Rexionais: Nacionais: |
| Vexa tamén |
|
Cozinhas - Refeições |
Debido ao seu clima ameno, a conca mediterrânica é extremamente rica en variedades de plantas indíxenas, con sabores e cores moi variadas, que os pobos que alí viven aprenderon a utilizar creativamente na súa alimentación. Os citrinos, as azeitonas e as uvas, por exemplo, son froitas típicas desta rexión, así como varias herbas aromáticas como a salsa, a hortelã e moitas outras.
A forma máis simple e, a pesar diso, moi nutritiva e permitindo grandes variacións, de consumir legumes e froitos é a salada, que estes pobos transformaron nunha arte. Desde a simple salada grega de pepino con iogurte até ás elaboradas saladas francesas e italianas con varios tipos de verduras , queixos e noces, aderezadas con aceites e vinagres aromatizados, as saladas son probabelmente o alimento máis importante no verão, mais servidas case sempre para contrastaren co sabor máis cargado de especias doutros pratos.
A outra forma básica que os pobos do Mediterrâneo probabelmente inventaron e espallaron polo mundo é o refogado, base dos guisados, feijoadas e outros pratos e que consiste simplemente cebola e tomate, fritos en aceite ou outra graxa e xeralmente aromatizado con alho e outras herbas aromáticas.
Os legumes recheos e assados no forno ou na brasa son outra especialidade desta rexión. Principalmente os tomates e pimento aceptan unha grande variedade de recheios, desde ovos a carne e peixe. Típicas da Grecia son as follas de videira recheas e cozidas, mentres que os lombardos recheos con salsicha son un reflexo da influencia das culturas da Europa central nesta rexión.
Os grelhados
Aínda que sexa probabelmente a forma máis antiga de cozinhar , os grelhados nos países ribeirinhos do Mediterrâneo atinxiron formas de requinte, principalmente na preparación dos ingredientes antes de iren ao fogo, que non se poden comparar co churrasco americano. Aquí, a carne e o peixe son frecuentemente marinados durante varias horas para adquiriren o paladar dos temperos; unha forma típica de assar carne nesta rexión, son os quebabs ou espetadas, por veces feitas con carnes moídas e aderezadas.
Unha importante excepción a esta regra é a tradición portuguesa da sardinha assada, en que o peixe nin sequera é limpo e é moitas veces acompañado con batatas cozidas e pimentos assados, igualmente sen calquera preparación previa.
