couve-de-bruxelas - Wikilingue - Encydia
| Couve-de-bruxelas | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Arquivo:Spruitjes.jpg Couves-de-bruxelas (repolho)
|
||||||||||||||
| Clasificación científica | ||||||||||||||
|
||||||||||||||
|
|
||||||||||||||
|
|
Couve-de-bruxelas é unha verdura (Brassica oleracea, grupo Gemmifera) que lembra pequenos repolhos e por iso, tamén é chamada de repolhinho, é do mesmo xénero que a couve . Ela ten a particularidade de crecer ao longo do talo da planta, que na época da colleita fica totalmente cuberto polos pequenos repolhos. Na cozinha a couve de bruxelas é usada de varias maneiras, e é principalmente recomendada como acompanhamento para carnes. Tamén pode ser usada no preparo de sopas , ensopados e cozidos
A couve-de-bruxelas é rica en saes minerais, principalmente fósforo e ferro. Contén vitaminas A e C, ambas importantes para a vista e para a pel. Como ten poucas calorias, pode formar parte das dietas de emagrecimento. Alén diso, é rica en fibras de celulose , sendo recomendada para as persoas que teñen problemas intestinais.
Cultivo
A couve-de-bruxelas se desenvolve de forma semellante ás demais couves e ao repolho, necesitando dunha longa estación fría para o seu crecemento. Debido a súa esixencia climática, en torno a 15 °C a 19 °C, nunca obtivo unha disseminação moi grande na área produtiva.
O solo para o cultivo debe ser ben drenado e con gran dispoñibilidade de materia orgánica. Solos máis arenosos son aconsellábeis para plantas precoces e recoméndase axustar o pH do solo para 6,5 ou un pouco máis cando se busca rendementos maiores.
A forma de propagação da cultura se dá por semente , non obstante a semeadura normalmente non é directa. Primeiramente é realizada a semeadura en sementeiras para, posteriormente, efectuarse o transplante.
Recoméndase preparar ben o solo do canteiro "sementeira", levantándoo en 15 cm de altura. Espallar e mesturar ben 30 g de adubo NPK dunha fórmula comercial indicada para hortaliças ou 150 g de esterco ben curtido para cada 1 m² de canteiro.
O solo dos canteiros definitivos tamén debe ser ben preparado, levantándose os canteiros en 15 cm de altura. Para estes canteiros procúrase colocar 300 g dunha fórmula de adubo NPK recomendada para hortaliças ou 1,5 kg de esterco ben curtido para cada 10 m² de canteiro. O adubo, tanto o químico canto o orgánico deben estar ben incorporados ao solo.
A época máis recomendada para a semeadura da couve-de-bruxelas é de febreiro a xuño, colocándose en torno a 200 g de semente por ha, sendo que a germinação ocorre normalmente entre 5 a 7 días.
O transplante para o local definitivo debe ser realizado de preferencia en días nublados, cando as plantas atinxiren en torno a 10 cm de altura. Recoméndase utilizar o espaçamento de 80 cm entre liñas e 40 cm entre plantas, obténdose unha poboación de 31.000 plantas/ha.
A irrigação, tanto nos canteiros "sementeira", canto nos definitivos, debe ser realizada polo menos unha vez ao día, preferencialmente no inicio das mañás ou ao final da tarde.
O desenvolvemento adecuado e unha boa produción de couve-de-bruxelas están directamente relacionados coa época de semeadura, xa que esta é unha cultura de clima frío e necesita de ao redor de 90 días tras a germinação con temperaturas adecuadas até a colleita.
Temperaturas frías durante o desenvolvemento dos pequenos repolhos son importantes para súa calidade e forma compacta. Para cultivos de verão recoméndase procurar variedades resistentes á calor, xa que os pequenos repolhos que amadurecem en condicións de altas temperaturas e umidade están máis suscetíveis a doenzas.
A colleita debe ser realizada cando os pequenos repolhos presentaren o tamaño adecuado e consistência levemente firme, antes deles se tornaren moi resistentes e amarelos. Os primeiros repolhos próximos á base da planta fican prontos para colleita, en torno a 3 meses tras o transplante. Retíranse as follas abaixo dos repolhos maduros e, axiña, é efectuada a colleita xirándose os repolhos até descolaren do caule. Os repolhos son colhidos a medida que amadurecem, usualmente a cada dúas semanas de intervalo. A colleita se estende polo período en que novos repolhos son formados e van amadurecendo.
A conservación dos repolhos é realizada en cámaras frías a unha temperatura de 0,0 °C a 1,2 °C e umidade relativa do 90% a 95%.
O cultivo da couve-de-bruxelas non é plenamente difundido polos horticultores no Brasil, sendo, da mesma forma, pouco pescudada polas institucións públicas e empresas do sector.
