comisión europea - Wikilingue - Encydia
A Comisión Europea é a institución que é politicamente independente e que representa e defende os intereses da Unión Europea (UE) na súa globalidade do globo global, propón alén da lexislación, política e programas de acción e é responsábel por aplicar as decisións do Parlamento Europeo (PE) e o Consello da Unión Europea (CUE).
A Comisión Europea materializa e defende o interese xeral da Comunidade Europea. O presidente e os membros da Comisión son nomeados polo Consello da Unión Europea, por maioría calificada, tras aprobación polo Parlamento Europeo.
O termo "Comisión" fai referencia aos membros da Comisión e aos Con.(Comisarios) designados polos Estados membros e aprobados polo Parlamento, mais non obstante tamén se refire á propia institución e ao seu persoal.
Táboa de contido |
Funcionamento
A Comisión é o motor do sistema institucional comunitario. San diversas as súas principais funcións:
- Propor lexislación ao Parlamento e ao Consello (segundo o dereito de iniciativa lexislativa).
- Xestionar e aplicar as políticas da UE, asegurando a execución das normas emanadas do Consello, ou do Consello e do Parlamento Europeo (directivas, regulamentos, decisións), do orzamento e dos programas adoptados polo Parlamento Europeo e polo Consello da Unión Europea.
- Facer cumprir a lexislación Europea, celando polo respecto do dereito comunitario, xuntamente co Tribunal de Xustiza.
- Representar a Unión internacionalmente, negociando acordos internacionais, esencialmente en materia comercial e de cooperación.
- Alén doutras pequenas funcións
A Comisión elabora propostas para as novas leis Europeas, que presenta ao PE e ao CUE. A Comisión garante que as decisións da UE se apliquen correctamente e supervisa o modo de utilización dos fondos da Unión. Tamén vixía o respecto polos tratados europeos e o Dereito comunitario.
- A Comisión foi creada para representar o interese de todos os Estados-Membros da UE. Para manter os Tratados e defender o interese xeral, foi dado á Comisión o dereito de mexer no proceso lexislativo.
A partir de 2004 , o Comissariado é composto por 25 persoas, asistidas por cerca de 24 mil funcionarios. O Presidente é elixido polos Gobernos dos Estados membros da UE e debe ser aprobado polo Parlamento Europeo. Os demais membros son nomeados polos gobernos dos Estados membros en consulta co presidente nomeado e tamén deben ser aceptados polo Parlamento. A Comisión é nomeada por un período de cinco anos, mais pode en calquera momento ser destituída polo Parlamento.
Entrar o principio de responsabilidade solidaria entre os comisarios e estes son aprobados polo Parlamento en bloque; non obstante, compite ao Presidente da Comisión distribuír as áreas de responsabilidade política entre os Comisarios e pode, se contar coa aprobación da Comisión, esixir tamén a dimisión dun Comisario.
As competencias da Comisión, e especialmente do seu presidente, serían substancialmente fortalecidas no caso de que fose aprobado o Tratado da Constitución Europea.
A maioría dos funcionarios, mais non a totalidade, traballa en Bruxelas , particularmente na sede situada no Edificio Berlaymont.
gran parte do impulso político a favor da Unión Europea foi reparado nos Presidentes da Comisión. Examinar o perfil e as iniciativas das persoas que xa ocuparon este cargo é unha indicación do estado en que se encontra a Unión.
Historia
A Comisión Europea é froito da unificación da Alta Autoridade da CECA, da Comisión da CEE e da Comisión do Euratom, ao entrar en vigor en 1 de xullo de 1967 o Tratado de Bruxelas de 8 de abril de 1965 , de unificación dos executivos comunitarios.
A lista que se segue mostra os presidentes da Comisión Europea:
- Walter Hallstein (1958-1967), alemán
- Jean Rey (1967-1970), belga
- Franco Maria Malfatti (1970-1972), italiano
- Sicco Mansholt (1972-1973), neerlandês
- François-Xavier Ortoli (1973-1977), francés
- Roy Jenkins (1977-1981), británico
- Gaston Thorn (1981-1985), luxemburguês
- Jacques Delors (1985-1995), francés
- Jacques Santer (1995-1999), luxemburguês
- Romano Prodi (1999-2004), italiano
- José Manuel Durão Barroso (2004-), portugués
Até 1 de maio de 2004 había 20 Comisarios, dous de cada un dos Estados membros con máis habitantes (Alemaña, Francia, Italia, Reino Unido, España) e un dos restantes, mais tras a Ampliación da Unión Europea que se oficializou ese día, o número de Comisarios pasou a ser 30.
A partir de 22 de novembro de 2004 , data en que tomou posesión a Comisión 2004-2009 (Comisión Barroso), o número pasou a ser de só 27 comisarios, un por país.
A "Comisión Barroso"
O portugués José Manuel Durão Barroso foi designado como presidente da Comisión Europea, polo Consello da Unión.
A súa participación como anfitrión no "cume das Lajes", que formalizou a invasión do Iraq de 2003, foi o principal punto de división nas negociacións que levaron ao seu nomeamento.
Na elección de Durão Barroso para presidir á Comisión Europea non soamente foi ponderada a súa pertenza ao dominante Partido Popular Europeo, mais tamén as súas boas relacións cos Estados Unidos da América, nunha altura en que a UE tenta retomar a excelência das relacións con ese país.
Presidente:
- José Manuel Durão Barroso (Portugal, presidencia da Comisión)
Vicepresidentes:
- Margot Wallström (Suecia, comissária para as Relacións Institucionais e Estratexia de Comunicación)
- Günter Verheugen (Alemaña, comisario para as Empresas e Industria)
- Jacques Barrot (Francia, comisario para os Transportes)
- Siim Kallas, (Estonia, comisario para os Asuntos Administrativos, Auditoria e Loita Antifraude)
- Franco Frattini, (Italia, comisario para a Xustiza, Liberdade e Seguranza)
Restante equipo:
- Viviane Reding, (Luxemburgo, comissária para a Sociedade de Información e Medios de Comunicación)
- Stavros Dimas, (Grecia, comisario para o Ambiente)
- Joaquín Almunia, (España, comisario para os Asuntos Económicos e Monetarios)
- Danuta Hübner, (Polonia, comissária para a Política Rexional)
- Joe Borg, (Malta, comisario para as Pescas e Asuntos Marítimos)
- Dalia Grybauskaitė, (Lituania, comissária para a Programación Financeira e Orzamento)
- Janek Potočnik, (Eslovénia, comisario para a Ciencia e Investigación)
- Ján Figeľ, (Eslováquia, comisario para a Educación, Formación, Cultura e Multilinguismo)
- Markos Kyprianou, (Chipre, comisario para a Saúde e Protección dos Consumidores)
- Olli Rehn, (Finlandia, comisario para o Alargamento)
- Louis Michel, (Bélxica, comisario para o Desenvolvemento e Axuda Humanitaria)
- László Kovács, (Hungría, comisario para a Fiscalidade e Unión Aduaneira)
- Neelie Kroes, (Holanda, comissária para a Competencia)
- Mariann Fischer Boel, (Dinamarca, comissária para a Agricultura e Desenvolvemento Rural)
- Benita Ferrero-Waldner, (Austria, comissária para as Relacións Externas e Política Europea de Veciñanza)
- Charlie McCreevy, (Irlanda, comisario para o mercado Interno e Servizos)
- Vladimír Špidla, (República Checa, comisario para o Emprego, Asuntos Sociais e Igualdade de Oportunidade)
- Peter Mandelson, (Reino Unido, comisario para o Comercio)
- Andris Piebalgs, (Letonia, comisario para a Enerxía)
Cronoloxía
- 29 de xuño: O Consello da Unión Europea designa Durão Barroso como seu demandante "á presidencia da Comisión Europea para o período de 1 de novembro de 2004 a 31 de outubro de 2009".
- 22 de xullo: O Parlamento Europeo ratifica o nomeamento do novo presidente.
- 27 de outubro: O presidente designado retirou o equipo de demandantes a comisarios do voto de investidura do Parlamento Europeo debido ás críticas da cámara a varios membros, especialmente ao designado por Italia.
- 29 de outubro: Durão Barroso asiste á sinatura do Tratado polo cal se estabelece unha Constitución para a Europa.
- 22 de novembro: Con tres semanas de atraso, a nova Comisión iniciou funcións pronto que o Parlamento Europeo aceptou a modificación realizada por Durão Barroso no equipo de comisarios.
- 14 de decembro: Durão Barroso presentou no P.E. as orientacións políticas e estratéxicas do Executivo para o quinquenio. Desenvolvemento económico, loita contra o terrorismo e defensa dos valores europeos son as prioridades.
- 6 de xaneiro: Durão afirmou no Cume de Jacarta que a axuda dos 25 países da UE para os países afectados polo Terremoto do Océano Índico de 2004 será de 1.500 millóns de euros. Anunciou aínda "un paquete adicional de até 450 millóns de euros en axuda humanitaria e para a reconstrución". O número non inclúe as doazóns provenientes de cidadáns e empresas da UE.
- 25 de abril: Simeon Sachsen-Coburg Gotha, primeiro ministro da Bulgaria, e Traian Basescu, primeiro ministro da Romanía, asinan, perante o presidente da Comisión, o Tratado para a Adhesión dos respectivos países á UE.
- 10 de maio: Durão e o presidente ruso Vladimir Putin subscriben en Moscova un plano que contempla "Catro espazos comúns" entre a UE e a Rusia.
- setembro: Celebrouse en Pequín o oitavo cume anual entre a China e a UE.
- 17 de xullo: Durão asiste ao cume do G-8 en San Petersburgo.
Ver tamén
Conexións externas
.svg/80px-European_Union_(orthographic_projection).svg.png)
mwl:Comisson Ouropeia
