O termo clandestinidade designa a situación en que unha persoa vive cando se encontra fóra da legalidade. Xeralmente, refírese a alguén que reside nun país que non é o seu, ou que saíu do seu propio país polos máis diversos motivos. Pode tamén referirse a alguén que comete crimes e que se encontra en fuga ás autoridades.
En réximes ditatoriais, a clandestinidade é unha das poucas formas de se conseguir exercer oposición ás políticas impostas polo partido no poder, esixindo na maior parte das veces unha situación bastante precaria, non habendo dereito a documentos de identificación oficiais, ignorando así a existencia do individuo perante o estado.
Dise que, o que é clandestino, normalmente se fai ás escondidas, evitando caer no coñecemento público.
É frecuente se ler nos xornais referencias a organizacións clandestinas ou destilarias clandestinas, entre moitas outras, mais tamén se clasifica como relacións clandestinas aquelas que dúas persoas manteñen de forma oculta, á marxe de seus matrimônios estábeis.[carece de fontes]
A palabra provém do latim ‘clandestinus’, formada nesa lingua a partir de ‘clam’ (en segredo, de forma oculta), como en Plauto ‘clam uxore mea’ (ás escondidas de miña muller). ‘Clam’, á súa vez, tiña orixe na raíz indo-europea ‘kla-‘ (ocultar, esconder).[carece de fontes]