| Municipio de Cedro | |||||
| [[Ficheiro:|270px|none|center|]] | |||||
| "capital do milho" | |||||
|
|||||
| Himno | |||||
| Aniversario | 20 de decembro | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Fundación | 18 de maio de 1964 | ||||
| Gentílico | cedrense | ||||
| Lema | Capital do Milho | ||||
| Prefecto(a) | Josenildo Leite Soares (PSB) (2005 – 2008) |
||||
| Localización | |||||
| Unidade federativa | |||||
| Mesorregião | Sertão Pernambucano IBGE/2008 [1] | ||||
| Microrregião | Salgueiro IBGE/2008 [1] | ||||
| Rexión metropolitana | {{{rexión_metropolitana}}} | ||||
| Municipios limítrofes | Salgueiro, Serrita, Xardín (Ceará) | ||||
| Distancia até a capital | 481.0927 km | ||||
| Características xeográficas | |||||
| Área | 144 km² | ||||
| Poboación | 10.784 hab. est. IBGE/2009 [2] | ||||
| Densidade | 71 hab./km² | ||||
| Altitude | 546 m | ||||
| Clima | semi-árido BShW | ||||
| Fuso horario | UTC-3 | ||||
| Indicadores | |||||
| IDH | 0,672 medio PNUD/2000 [3] | ||||
| PIB | R$ 22.805 mil IBGE/2005 [4] | ||||
| PIB per capita | R$ 2.305,00 IBGE/2005 [4] | ||||
Cedro é un municipio brasileiro do estado de Pernambuco , localizado no Sertão Pernambucano.
Táboa de contido |
Durante o século XIX, o local onde hoxe se encontra actualmente a cidade, era unha rexión de caatinga como diversas outras no Sertão. Aos poucos o nordeste brasileiro ía sendo colonizado co incentivo da pecuária.
As propiedades se espallaban por todo o sertão nordestino. Nesta época viñeron para esta rexión as familias Leite e Inácio. Os Inácios eran oriundos de Serra Tallada e os Leite viñan do veciño estado da Paraíba. A propiedade que deu orixe ao poboado de Cedro pertencía a Joaquim Inácio Leite, pai de Manoel Joaquim Leite. A propiedade era unha típica facenda do Sertão: había canavial, Casa de Fariña, Curral de Gado e Engenho, localizado onde hoxe é a rúa do Engenho Vello. A facenda logo tornouse un punto de parada dos viaxeiros que viñan de Cabrobó para comercializar en Xardín e no Crato. En 1913 Manoel Joaquim Leite construíu a primeira capela da cidade, nas proximidades de onde hoxe é a Igrexa da Matriz.
Francisco de Assis Leite, coñecido como Chico Leite, seguiu os pasos de seu pai, Manoel Joaquim Leite, que fóra político e concelleiro.
Chico Leite tornouse un dos máis importantes personaxe de nosa historia. Seguindo o camiño do pai, que construíra a primeira capela, Francisco Leite construíu tamén unha Capela na pequena vila, no local onde hoxe é a Igrexa Nosa Señora do Perpetuo Socorro. El foi tamén o responsábel pola construción do primeiro predio da Igrexa Matriz. No inicio, había só catro edificações na pequena vila:
O día 20 de decembro de 1963 a historia de Cedro mudou completamente. Esta data marca a Emancipação do municipio, ou sexa, Cedro, que era distrito de Serrita , tornouse cidade. No inicio había só unha facenda, despois formouse a primeira rúa e co tempo o povamento continuou a progresar, pasando a ser distrito e finalmente foi emancipado politicamente do municipio de Serrita en 20 de decembro de 1963. O novo municipio tivo como patrono o coronel Francisco Filgueira Sampaio (Chico Romão) e como primeiro prefecto Gumercindo da Silva Ben.
Cedro na década de 1970, usando paletó José Urias e José Nelson, políticos importantes en nosa historia.
Nosos fundadores:
1- Manoel Joaquim Leite
Historia de Vida
Joaquim Leite naceu en 1870 e faleceu en 2 de xuño de 1929, con só 59 anos de idade.
Era fillo de Joaquim Inácio Leite e de Joaquina Jacinta de Vasconcelos. Foi Profesor, agrimensor, agricultor e concelleiro polo municipio de Serrita.
Súa residencia servía de abrigo para moitos tropeiros, romeiros e viaxeiros que se dirixían para o Ceará, principalmente para Juazeiro do Norte, alén de funcionar como escola, onde o propio ensinaba, e servir para celebración de misas, antes da construción da primeira capela e durante o período entre a demolición da primeira capela e a construción da Segunda.
Ese casarán era ladeado por unha bolandeira (descaroçadeira de algodão) – (ao norte) - e por unha casa de fariña (ao sur), ambas de propiedade do Prof. Manoel Joaquim Leite. Tamén era de súa propiedade un engenho de cana que ficaba localizado nas proximidades da actual Rúa do Engenho Vello, de aí o nome.
Construíu a primeira capela en 1913, que foi bautizada polo Padre Sizenando e un cemiterio en 1916 - hoxe praza N.S. do Perpetuo Socorro. Casouse tres veces.
O municipio está incluído na área xeográfica de abrangência do semiárido brasileiro, definida polo Ministerio da Integración Nacional en 2005.[5] Esta delimitação ten como criterios o índice pluviométrico inferior a 800 mm, o índice de aridez até 0,5 e o risco de seca maior que 60%.
O municipio está localizado na unidade geoambiental dos Macizos e Serras Baixas. A paisaxe que predomina en en esta rexión é a Caatinga, típica do semi-árido. O semi-árido ten dúas estacións: a seca que se prolonga de xuño a decembro e a chuvosa entre xaneiro e maio. Durante a estación seca as paisaxe gaña a cor cinza, pois as árbores deixan as follas caeren para economizar auga. Logo que chegan as primeiras choivas todo fica verde novamente.
Cedro está nos dominios da conca hidrográfica do Río Terra Nova e ten como principais tributarios os riachos do Medio e da Gameleira, todos de réxime intermitente. O açude Barrinha é a prinicipal fonte de auga para a poboación, inicialmente este açude tivo a capacidade de acumulação de 1.960.000 m³.
Localización: Sertão, microrregião de Salgueiro, distante 569 km do Arrecife.
Área: 231 km²
Solo: Argiloso
Relevancia: Plano e suave ondulado
Vegetação: Caatinga hiperxerófila
Ocorrência mineral: - Ouro, quartzo, etc
Precipitación pluviométrica media anual: 1.033,9milímetros
Meses chuvosos: marzo - abril
Poboación: 10.240 habitantes
Día de feira: Venres
Data de conmemoración da emancipação política: 20 de decembro
Prefecto: Josenildo Leite Soares (Neguinho de Zé Arlindo)
Padroeira: Nosa Señora do Perpetuo Socorro