Visita Encydia-Wikilingue.con

Cedro (Pernambuco)

cedro (pernambuco) - Wikilingue - Encydia

Esta páxina precisa ser reciclada de acordo co libro de estilo. (desde febreiro de 2008)
Síntase libre para editala para que esta poida atinxir un nivel de calidade superior.
Municipio de Cedro
[[Ficheiro:|270px|none|center|]]
"capital do milho"
Brasão descoñecido Bandeira
Himno
Aniversario 20 de decembro
Fundación 18 de maio de 1964
Gentílico cedrense
Lema Capital do Milho
Prefecto(a) Josenildo Leite Soares (PSB)
(20052008)
Localización
7° 43' 19" 39° 14' 20" 7° 43' 19" 39° 14' 20"
Unidade federativa  Pernambuco
Mesorregião Sertão Pernambucano IBGE/2008 [1]
Microrregião Salgueiro IBGE/2008 [1]
Rexión metropolitana {{{rexión_metropolitana}}}
Municipios limítrofes Salgueiro, Serrita, Xardín (Ceará)
Distancia até a capital 481.0927 km
Características xeográficas
Área 144 km²
Poboación 10.784 hab. est. IBGE/2009 [2]
Densidade 71 hab./km²
Altitude 546 m
Clima semi-árido BShW
Fuso horario UTC-3
Indicadores
IDH 0,672 medio PNUD/2000 [3]
PIB R$ 22.805 mil IBGE/2005 [4]
PIB per capita R$ 2.305,00 IBGE/2005 [4]

Cedro é un municipio brasileiro do estado de Pernambuco , localizado no Sertão Pernambucano.

Táboa de contido

Historia

Durante o século XIX, o local onde hoxe se encontra actualmente a cidade, era unha rexión de caatinga como diversas outras no Sertão. Aos poucos o nordeste brasileiro ía sendo colonizado co incentivo da pecuária.

As propiedades se espallaban por todo o sertão nordestino. Nesta época viñeron para esta rexión as familias Leite e Inácio. Os Inácios eran oriundos de Serra Tallada e os Leite viñan do veciño estado da Paraíba. A propiedade que deu orixe ao poboado de Cedro pertencía a Joaquim Inácio Leite, pai de Manoel Joaquim Leite. A propiedade era unha típica facenda do Sertão: había canavial, Casa de Fariña, Curral de Gado e Engenho, localizado onde hoxe é a rúa do Engenho Vello. A facenda logo tornouse un punto de parada dos viaxeiros que viñan de Cabrobó para comercializar en Xardín e no Crato. En 1913 Manoel Joaquim Leite construíu a primeira capela da cidade, nas proximidades de onde hoxe é a Igrexa da Matriz.

Crecemento da vila

Francisco de Assis Leite, coñecido como Chico Leite, seguiu os pasos de seu pai, Manoel Joaquim Leite, que fóra político e concelleiro.

Chico Leite tornouse un dos máis importantes personaxe de nosa historia. Seguindo o camiño do pai, que construíra a primeira capela, Francisco Leite construíu tamén unha Capela na pequena vila, no local onde hoxe é a Igrexa Nosa Señora do Perpetuo Socorro. El foi tamén o responsábel pola construción do primeiro predio da Igrexa Matriz. No inicio, había só catro edificações na pequena vila:

  1. A capela, onde hoxe se encontra a Igrexa Matriz;
  2. A casa de Manoel Joaquim Leite, onde hoxe se encontra a casa de Mário Leite (Fillo de Manoel Joaquim Leite);
  3. Un engenho, onde hoxe se encontra a Rúa do Engenho Vello; e
  4. A casa de Francisco Leite, onde hoxe se encontra o Supermercado de Marielton.

Emancipação

O día 20 de decembro de 1963 a historia de Cedro mudou completamente. Esta data marca a Emancipação do municipio, ou sexa, Cedro, que era distrito de Serrita , tornouse cidade. No inicio había só unha facenda, despois formouse a primeira rúa e co tempo o povamento continuou a progresar, pasando a ser distrito e finalmente foi emancipado politicamente do municipio de Serrita en 20 de decembro de 1963. O novo municipio tivo como patrono o coronel Francisco Filgueira Sampaio (Chico Romão) e como primeiro prefecto Gumercindo da Silva Ben.

Cedro na década de 1970, usando paletó José Urias e José Nelson, políticos importantes en nosa historia.

Acta da Emancipação política de Cedro PE

Nosos fundadores:
1- Manoel Joaquim Leite
Historia de Vida
Joaquim Leite naceu en 1870 e faleceu en 2 de xuño de 1929, con só 59 anos de idade.
Era fillo de Joaquim Inácio Leite e de Joaquina Jacinta de Vasconcelos. Foi Profesor, agrimensor, agricultor e concelleiro polo municipio de Serrita.
Súa residencia servía de abrigo para moitos tropeiros, romeiros e viaxeiros que se dirixían para o Ceará, principalmente para Juazeiro do Norte, alén de funcionar como escola, onde o propio ensinaba, e servir para celebración de misas, antes da construción da primeira capela e durante o período entre a demolición da primeira capela e a construción da Segunda.
Ese casarán era ladeado por unha bolandeira (descaroçadeira de algodão) – (ao norte) - e por unha casa de fariña (ao sur), ambas de propiedade do Prof. Manoel Joaquim Leite. Tamén era de súa propiedade un engenho de cana que ficaba localizado nas proximidades da actual Rúa do Engenho Vello, de aí o nome.
Construíu a primeira capela en 1913, que foi bautizada polo Padre Sizenando e un cemiterio en 1916 - hoxe praza N.S. do Perpetuo Socorro. Casouse tres veces.

Xeografía

O municipio está incluído na área xeográfica de abrangência do semiárido brasileiro, definida polo Ministerio da Integración Nacional en 2005.[5] Esta delimitação ten como criterios o índice pluviométrico inferior a 800 mm, o índice de aridez até 0,5 e o risco de seca maior que 60%.

A Paisaxe

O municipio está localizado na unidade geoambiental dos Macizos e Serras Baixas. A paisaxe que predomina en en esta rexión é a Caatinga, típica do semi-árido. O semi-árido ten dúas estacións: a seca que se prolonga de xuño a decembro e a chuvosa entre xaneiro e maio. Durante a estación seca as paisaxe gaña a cor cinza, pois as árbores deixan as follas caeren para economizar auga. Logo que chegan as primeiras choivas todo fica verde novamente.

Hidrografia

Cedro está nos dominios da conca hidrográfica do Río Terra Nova e ten como principais tributarios os riachos do Medio e da Gameleira, todos de réxime intermitente. O açude Barrinha é a prinicipal fonte de auga para a poboación, inicialmente este açude tivo a capacidade de acumulação de 1.960.000 m³.

Datos

Localización: Sertão, microrregião de Salgueiro, distante 569 km do Arrecife.

Área: 231 km²

Solo: Argiloso

Relevancia: Plano e suave ondulado

Vegetação: Caatinga hiperxerófila

Ocorrência mineral: - Ouro, quartzo, etc

Precipitación pluviométrica media anual: 1.033,9milímetros

Meses chuvosos: marzo - abril

Poboación: 10.240 habitantes

Día de feira: Venres

Data de conmemoración da emancipação política: 20 de decembro

Prefecto: Josenildo Leite Soares (Neguinho de Zé Arlindo)

Padroeira: Nosa Señora do Perpetuo Socorro

Fontes

Referencias

  1. a b División Territorial do Brasil. División Territorial do Brasil e Límites Territoriais. Instituto Brasileiro de Xeografía e Estatística (IBGE) (1 de xullo de 2008). Páxina visitada en 11 de outubro de 2008.
  2. Estimativas da poboación para 1º de xullo de 2009 (PDF). Estimativas de Poboación. Instituto Brasileiro de Xeografía e Estatística (IBGE) (14 de agosto de 2009). Páxina visitada en 16 de agosto de 2009.
  3. Ránking decrescente do IDH-M dos municipios do Brasil. Atlas do Desenvolvemento Humano. Programa das Nacións Unidas para o Desenvolvemento (PNUD) (2000). Páxina visitada en 11 de outubro de 2008.
  4. a b Produto interior bruto dos Municipios 2002-2005. Instituto Brasileiro de Xeografía e Estatística (IBGE) (19 de decembro de 2007). Páxina visitada en 11 de outubro de 2008.
  5. Ministerio da Integración Nacional, 2005. Nova delimitação do semiárido brasileiro.
Ícone de esboço Este sobre Municipios do estado de Pernambuco é un esbozo. Vostede pode axudar a Wikipédia expandindo-o.
Your Ad Here