| Municipio de Cáceres | |||||
| [[Ficheiro:|270px|none|center|]] | |||||
| "Princesinha do Paraguai" "Cidade Portal do Pantanal" |
|||||
|
|||||
| Himno | |||||
| Aniversario | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Fundación | 6 de outubro de 1778. | ||||
| Gentílico | cacerense | ||||
| Lema | Ad Sum (Aquí Estou) | ||||
| Prefecto(a) | (2009 – 2012) |
||||
| Localización | |||||
|
|
|||||
| Unidade federativa | |||||
| Mesorregião | Centro-Sur Mato-Grossense IBGE/2008 [1] | ||||
| Microrregião | Alto Pantanal IBGE/2008 [1] | ||||
| Rexión metropolitana | |||||
| Municipios limítrofes | Mirassol d'Oeste, Barra do Bugres, Nosa Señora do Livramento, Poconé, Porto Esperidião, Curvelândia, Gloria d'Oeste, Porto Estrela. | ||||
| Distancia até a capital | 211 km | ||||
| Características xeográficas | |||||
| Área | 24.398,399 km² | ||||
| Poboación | 87.261 hab. est. IBGE/2009 [2] | ||||
| Densidade | 15,55 hab./km² | ||||
| Altitude | 176 m | ||||
| Clima | Tropical subúmido Aw | ||||
| Fuso horario | UTC-4 | ||||
| Indicadores | |||||
| IDH | 0,737 medio PNUD/2000 [3] | ||||
| PIB | R$ 596.654 mil IBGE/2005 [4] | ||||
| PIB per capita | R$ 6.700,00 IBGE/2005 [4] | ||||
Cáceres é un municipio do estado brasileiro de Mato Grosso localizado na mesorregião Centro-Sur do estado e na microrregião do Alto Pantanal. Ten unha poboación de 86.805 segundo o IBGE en 2008 , fai fronteira coa Bolivia.
O municipio ten gran importancia para o Pantanal (disputa con Aquidauana -MS a segunda colocación en importancia na rexión; a primeira é Corumbá, que é considerada a Capital do Pantanal), pois serve de acceso terrestre a rexión.
Táboa de contido |
A vila de San Luís de Cáceres foi fundada en 6 de outubro de 1778 polo tenente de Dragóns Antônio Pito Rego e Carvalho, por determinación do cuarto governador e capitán-xeneral da capitania de Mato Grosso, Luís de Albuquerque de Melo Pereira e Cáceres.
Cáceres, co nome de Vila-Maria do Paraguai, en homenaxe á raíña reinante de Portugal. No inicio, o poboado de Cáceres non pasaba dunha aldea, centrada en torno á igrejinha de San Luiz de Francia(Luís IX de Francia). A Facenda Jacobina destacábase na primeira metade do século XIX por ser a maior da provincia de Mato Grosso en termos de área e produción. Foi alí que Sabino Vieira, xefe da Sabinada, a malograda Conjuração baiana, refuxiouse e veu a morrer en 1846.
O historiador Natalino Ferreira Mendes conta en seus libros que, a mediados do século pasado, Vila-Maria do Paraguai probou algún progreso, grazas ao advento do ciclo da industria extrativa, que tiña seus principais produtos no Gado, na Goma e na Ipecacuanha, o Ouro negro do bosque, e á abertura da navegación fluvial.
As razóns paraa fundación do poboado foron a necesidade de defensa e incremento da fronteira suroeste de Mato Grosso; a comunicación entre Vila Bela da Santíssima Trindade e Cuiabá e, polo Río Paraguai, coa capitania de São Paulo; e a fertilidade do solo no local, con abondosos recursos hídricos
En 1860, Vila-Maria do Paraguai xa contaba con seu Concello, mais só en 1874 foi elevada á categoría de cidade, co nome de San Luiz de Cáceres, en homenaxe ao padroeiro e ao fundador da cidade. En 1938, o municipio pasou a se chamar só Cáceres. En febreiro de 1883, foi asentado na praza da Matriz, actual Barão do Río Branco, o Marco do Jauru, comemorativo do Tratado de Madrid, de 1750. Xunto coa Catedral de San Luís - cuxa construción tivo inicio en 1919, mais só foi concluída en 65 -. os dous monumentos están até hoxe entre os principais atractivos turísticos da cidade.
A navegación polo Río Paraguai desenvolveu o comercio con Corumbá , Cuiabá e outras prazas, e o incremento das actividades agropecuárias e extrativistas fixo xurdir os establecementos industriais representados polas fábricas de azucre e as charqueadas de Descalvados e Barranco Vermello, de gran expresión en súas épocas
En 1914, San Luís de Cáceres recibiu a visita do expresidente dos Estados Unidos, Theodore Roosevelt, que participaba da Expedición Roosevelt-Rondon. Cóntase que el ficou encantado co comercio local, cuxo coche-xefe era a tenda "Ao Anxo da Ventura", de propiedade da firma José Dulce & Cia, que tamén era dona do vapor Etrúria. As lanchas que deixaban Cáceres con destino a Corumbá levaban poaia (ou ipecacuanha), goma e produtos como charque e coiro de animais e volvían cargadas de mercadorías finas, como sedas, cristais e louças vindas da Europa.
No inicio de 1927, Cáceres viviu dous acontecementos marcantes: a pasaxe da Columna Prestes por súas aforas, que provocou a fuga de moitos moradores, e o pouso do hidroavião italiano Santa Maria, o primeiro a sobrevoar Mato Grosso. .
A partir de 1950, as mudanzas pasaron a ser máis rápidas.No inicio dos anos 60, foi construída a ponte Mariscal Rondon, sobre o Río Paraguai, que facilitou a expansión en dirección ao noroeste do Estado. A chegada dunha nova leva migratória,causada polo desenvolvemento agrícola que proxectou polo de produción no Estado e no pais, mudou o perfil de Cáceres, cuxa conexión coa capital, Cuiabá, foi se intensificando a medida que melloraban as condicións da estrada ligando as dúas cidades. É nese período que ocorre a emancipação dos novos núcleos socios-económicos.
Así, emanciparam-se de Cáceres: o distrito de Mirassol d'Oeste, Salto do Ceo, Jauru, Porto Esperidião, Pontes e Lacerda, San José dos Catro Marcos, Araputanga, Reserva do Cabaçal, Figueirópolis d'Oeste, Porto Estrela, Gloria d'Oeste, Lambari d'Oeste e Río Branco.
A pecuária é a principal actividade económica da cidade, que posúe un dos maiores rabaños de gado bovino do Brasil. Cáceres posúe o único frigorífico de jacaré da América Latina, a COOCRIJAPAN. A estrutura conta con 3 criatórios comerciais, un frigorífico e un curtume. Co apoio do Sebrae en Mato Grosso por medio do Proxecto Animais Silvestres, obxectivos veñen sendo obtidos para o desenvolvemento desa actividade. O proxecto iniciado en 2006, alén de fomentar a actividade, ten capacitado os produtores, aplicando novas tecnoloxías e principalmente a preservación do medio ambiente. Cáceres posúe aínda industrias de coiro (abate diario de cinco mil cabezas de gado bovino en cinco frigoríficos, quince laticínios e tres curtumes), cana-de-azucre (dúas fábricas con produción de oitenta e cinco millóns de litros de alcol), madeira (vinte e tres mil hectáreas con plantación de teka e extracción de goma) e mineral (calcário e brita).
A ZPE de Cáceres é vista como unha das máis importantes do país, e consecuentemente de Mato Grosso. As Zonas de Procesamento de Exportación son consideradas áreas de libre comercio destinadas á instalación de empresas industriais voltas á produción de bens cuxos produtos son comercializados exclusivamente no mercado externo; 20% da produción da área pode ser comercializada no mercado interno, e eses produtos pasan por gravames e taxas tributarias como calquera outro importado para o Brasil. Coa implantación da ZPE no municipio, empresas poderán instalarse eximes de calquera tipo de imposto convencional ás industrias. A área doada destinada á ZPE posúe 247 hectáreas no distrito industrial, e xa conta coa instalación de empresas no ramo de: coiro, cana-de-azucre, madeira e mineral. Segundo o Sebrae, son esperados cerca de 10.500 postos de traballo directos e indiretos coa implantación da ZPE. A ZPE de Cáceres, alén de proporcionar a atracción de investimentos estranxeiros (e andinos), irá atender o criterio de desenvolvemento rexional.
O clima é tropical subúmido, presentando temperatura media anual de 24°C. Entre maio e xullo o clima tórnase máis frío, rexistrándose temperaturas baixas tamén en agosto e setembro e nalgúns outros perídos do ano. Cando a cidade é atinxida por masas de ar polar atlântica a temperatura cae bruscamente, non sendo difícil rexistrarse mínimas a 10°C e por veces pode chegar até a 5°C en eventualidades máis fortes. xullo ten media de 21,6°C. A menor temperatura rexistrada na cidade en tempos recentes foi de -1°C en 29 de xuño de 1996. En anos como 1949, 1955, 1975, 1977, 1979, 1981, 1985,1988,1994, entre outros, foron rexistradas temperaturas preto de 0°C. Posibelmente en 1933, onde o Mato Grosso tivo de máis forte masa de ar polar desde o inicio das observacións meteorolóxicas en 1912, a cidade posibelmente pode rexistrar valores entre -4°C/-2ºC(en Cuiabá rexistrouse 1,2°C). Casos de geadas son esporádicos en media dunha a tres geadas por décadas durante a actuación de ondas de ar frío intensas ou extremas como a de 1975. O mes máis quente é novembro con temperatura media de 28,5°C, porén é en entre agosto e outubro que se rexistran os valores máis altos. Durante algunhas masas de ar seco e quente a temperatura pode chegar a 40°C. Súa precipitación media anual é en torno a 1370mm. O período chuvoso vai de outubro a marzo, os demais meses o clima tórnase seco, podendo a umidade relativa do ar chegar a 10% en agosto e setembro.
Cáceres se destaca no turismo histórico e deportivo. Encóntrase situada nunha das rexións máis privilexiadas do pantanal matogrossense, visto que ostenta unha das maiores potencialidades turísticas do estado, ou sexa, a grandiosidade e a beleza do Río Paraguai e seus afluente. Se desenvolve en torno á pesca deportiva sendo sede dun evento mundial: o Festival Internacional de Pesca (FIP), rexistrado no Guinness Book como o maior campionato de pesca do mundo en augas fluviais. O evento reúne máis de 1500 participantes anualmente.
Cáceres/Sede, Bezerro Branco, Horizonte, Vila Aparecida.
Comarca de Cáceres
50.598 (TRE/MT/2000)
Cuiabá deu orixe a Cáceres
Os últimos anos, Cáceres vén estruturando-se como importante porto fluvial matogrossense, incorporándose á política de Integración Latino-Americana, buscando a implantación do sistema de transporte intermodal, e a conexión por estrada coa Bolivia, terminando no Océano Pacífico, no Chile.A hidrovia Paraguai-Paraná, en Cáceres, é un modal alternativo ás exportacións estaduais.
Diocese de San Luís de Cáceres