| Municipio Bo Consello | |||||
| [[Ficheiro:|270px|none|center|]] | |||||
| "Papacaça" | |||||
|
|||||
| Himno | |||||
| Aniversario | 28 de decembro | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Fundación | 23 de xullo de 1712 | ||||
| Gentílico | conselhense e papacaço | ||||
| Lema | |||||
| Prefecto(a) | Judith Valéria Alapenha de Lira (PDT) (2009 – 2012) |
||||
| Localización | |||||
| Unidade federativa | |||||
| Mesorregião | Agreste Pernambucano IBGE/2008 [1] | ||||
| Microrregião | Garanhuns IBGE/2008 [1] | ||||
| Rexión metropolitana | |||||
| Municipios limítrofes | Lagoa do Ouro, Terezinha, Saloá, Iati, Quebrângulo (AL), Palmeira dos Indios (AL) e Minador do Negrão | ||||
| Distancia até a capital | 282 km | ||||
| Características xeográficas | |||||
| Área | 786,20 km² | ||||
| Poboación | 45.250 hab. est. IBGE/2009 [2] | ||||
| Densidade | 55,2 hab./km² | ||||
| Altitude | 654 m | ||||
| Clima | Tropical semiárido BShW | ||||
| Fuso horario | UTC-3 | ||||
| Indicadores | |||||
| IDH | 0,572 medio PNUD/2000 [3] | ||||
| PIB | R$ 115.812 mil IBGE/2005 [4] | ||||
| PIB per capita | R$ 2.715,00 IBGE/2005 [4] | ||||
Bo Consello é un municipio brasileiro do estado de Pernambuco .
Táboa de contido |
As terras onde hoxe está localizado o municipio de Bo Consello foron inicialmente habitadas polas tribos Xucuru e Fulni-ô.
En 1630, no período da invasión holandesa, organizouse na localidade unha comunidade de negros (quilombo) chamada de Quilombo de Pedro Papa-caza. O nome se refería á estratexia utilizada polos habitantes de escondérense nas matas, cultivando máis a caza do que a agricultura. En 1645, a comunidade foi desmantelada por unha expedición militar holandesa chefiada por Blaer Reijmbac.
En 1712, a familia Vilela, de Portugal, adquiriu esas terras e deu inicio á organización da facenda Papa-caza. A poboación crecía a ollos vistos. Así, en 1887, transformouse en freguesía .
A partir de 1860 pasou a denominarse Bo Consello en razón da construción do monumental Colexio Nosa Señora do Bo Consello. Ese foi o primeiro educandário de grande porte para a educación feminina no Nordeste. É célebre a frase do seu fundador, o capuchinho Frei Caetano de Messina: "Educándose unha meniña, edúcase unha nai; educándose unha nai, transfórmase unha sociedade".
En 3 de agosto de 1892, Bo Consello tornouse municipio autónomo, a través da Lei provincial nº 52. Seu primeiro goberno municipal foi empossado en 28 de decembro do mesmo ano, data en que ocorre anualmente a festa de emancipação de Bo Consello.
Localízase a unha latitude 09º10'11" sur e a unha longura 36º40'47" oeste, estando a unha altitude de 654 metros. Súa poboación estimada en 2009 era de 45.250 habitantes.
Posúe unha área de 786,2 km².
O municipio está incluído na área xeográfica de abrangência do semiárido brasileiro, definida polo Ministerio da Integración Nacional en 2005[5]. Esta delimitação ten como criterios o índice pluviométrico, o índice de aridez e o risco de seca .
O municipio está inserido en súa maior parte no Planalto da Borborema, con relevancia suave e ondulado. Ao sur, parte da área insérese na Depresión Sertaneja. A vegetação nativa é composta por caatinga hiperxerófila con fragmentos de Bosque Caducifólia.
Bo Consello encóntrase nos dominios do Grupo de Concas de Pequenos Ríos Interiores e ten como ´principais tributarios son os ríos Paraíba, Bálsamo, Salgado e Traipu, e os riachos do Umbuzeiro, do Unto, do Trigo, do Caboclo, Seco, dos Mares, dos Campos e o Córrego Lambari. Todos estes cursos d'auga son intermitentes.
O microclima do municipio posúe tres rexións distinguidas: o sertão, o agreste e a mata. O sertão ocorre próximo aos municipios de Saloá, Iati (PE), Minadouro do Negrão e Palmeira dos Indios (AL) e aí desenvólvese a agricultura de sequeiro. O clima característico do agreste é observado próximo aos municipios de Terezinha e Saloá. As principais actividades económicas neste microclima son a pecuária, o extrativismo e a cultura de café , algodão, milho, feixón e leguminosas nativas. Na fronteira con Lagoa do Ouro (en Pernambuco) e Palmeira dos Indios e Quebrangulo (Alagoas), obsérvase clima propio da zona da mata posúe nascentes e remanescentes da mata atlântica.