bloque de esquerda (portugal) - Wikilingue - Encydia
Nota: Se procura a coalición partidaria brasileira de centroesquerda (popularmente coñecido como "Bloquinho"), vexa | Bloque de Esquerda | |
|---|---|
 |
|
| Líder | Francisco Louçã |
| Fundación | 1999 |
| Sede |  PortugalRúa da Palma, 268 1100-394 Lisboa |
| Publicación | Esquerda |
| Membros (2009) | 6 830 [1] |
| Ideoloxía | Socialismo democrático, anticapitalismo, trotskismo, comunismo[2] |
| Afiliação Internacional | ningunha |
| Afiliação Europea | Partido da Esquerda Europea, Esquerda Anticapitalista Europea |
| Grupo no Parlamento Europeo | Esquerda Unitaria Europea/Esquerda Nórdica Verde |
| Website | |
| www.bloco.org | |
O Bloque de Esquerda (B.E.)[3] é unha agremiação política de esquerda socialista en Portugal .
Táboa de contido |
Orixes
O partido naceu en 1999 da fusión de tres forzas políticas: a Unión Democrática Popular (marxista), o Partido Socialista Revolucionario (trotskista mandelista) e a Política XXI, ás cales posteriormente se xuntaron varios outros movementos.
Á época, calquera unha delas definíase como resultado de procesos de crítica en relación ao chamado «comunismo» ou «socialismo real», mantendo a referencia comunista a través da reflexión e da discusión sobre a actualidade do marxismo. Membro do Secretariado Unificado da IV Internacional, o PSR herdaba a tradición trotskista, oposta ao estalinismo; a UDP, xeralmente asociada ao maoísmo, presentábase como desconectada de calquera referencias no campo comunista internacional, posicionando-se en ruptura con todas as experiencias de "socialismo real"; a Política XXI resultara, á súa vez, da unión de ex-militantes do Partido Comunista Portugués, polos herdeiros do MDP-CDE e por independentes. Na formación do Bloque, xuntáronse aínda persoas sen filiação anterior, mais que xa mostraran identificarse cos movementos indicados, destacándose, no grupo inicial, Fernando Rosas (a súa antiga filiação no PCTP-MRPP acabara hai moi).
Desde o inicio, o Bloque presentouse como unha nova forza política que non negaba a súa orixe nos tres partidos citados e que tiña unha organización interna democrática, máis baseada na representación dos aderentes do que no equilibrio partidario. A adhesión de novos militantes, sen conexión anterior a calquera un dos partidos originários, contribuíu para ese efecto. O Bloque foi incluíndo aínda outros grupos e tendencias: desde pequenos grupos políticos, como a Ruptura/FER, até grupos que, non sendo organizacións políticas, son grupos de interese constituídos xa dentro do Bloque: mulleres, LGBT, sindicalistas, ambientalistas, etc. O Bloque reivindica a independencia destes grupos en relación á política xeral do partido.
Non obstante, os partidos constituintes entraron nun proceso de auto-extinción. A Política XXI xa se extinguiu, tornándose unha asociación de reflexión política que se expresa nunha das revistas da área do B.E., a Manifesto . O PSR tamén se extinguiu, transformándose igualmente nunha asociación que se expresa nunha revista, a Combate . Canto á UDP, foi a última das organizacións fundadoras a transformarse en asociación política, no inicio de 2005. Edita igualmente unha revista, A Comuna.
Logros
O Bloque elixiu o seu primeiro deputado europeo, Miguel Portas, en 2004 . Nas eleccións lexislativas portuguesas de 20 de febreiro de 2005, tivo 8 deputados electos. Nas municipais do mesmo ano, foi electa a demandante independente apoiada polo B.E. ao Concello de Salvaterra de Magos. Na súa IV Convención Nacional, o Bloque de Esquerda oficializou Francisco Louçã como voceira da Comisión Política.
Xa en 2005 , foi aprobado pola convención un conxunto de estatutos, que inclúen un código de conduta e prevén un cadro disciplinar, que anteriormente non existía.
En 2007, na V Convención, foron presentadas 3 mocións de orientación política e unha cuarta moción crítica só en relación ao funcionamento interno do Bloque. Na elección, por voto secreto, da Mesa Nacional, a lista encabezada por Francisco Louçã e que incluía as sensibilidades do PSR, da UDP e da PXXI obtén 77,5% dos electos, a lista B, encabezada por Teodósio Alcobia, 5%, a lista C, encabezada por João Delgado e integrando sindicalistas e membros da Ruptura/FER, 15%, e a lista D, encabezada por Paulo Silva, 2,5%.
Nas eleccións europeas de 2009, Rui Tavares foi elixido como o 3º deputado europeo do Bloque. Nas eleccións lexislativas de 27 de setembro de 2009, o "B.E." viu o seu numero de deputados electos crecer para 16, conseguindo así a maior votación da súa historia e tornándose na 4ª forza política do país.[4]
Ver tamén
Deputados do B.E.
- Francisco Louçã
- Ana Drago
- Fernando Rosas
- Helena Pito
- João Semedo
- Luís Facenda
- José Moura Soeiro
- Mariana Aiveca
- José Manuel Pureza
- Cecília Honório
- Heitor Sousa
- Rita Calvário
- Catarina Martins
- José Gusmão
- Pedro (Manuel) Soares
- Pedro Filipe Soares
Eurodeputados do B.E.
- Miguel Portas
- Marisa Matias
- Rui Tavares (independente)
Resultados Electorais
- Eleccións lexislativas portuguesas de 1999
- Eleccións lexislativas portuguesas de 2002
- Eleccións lexislativas portuguesas de 2005
- Eleccións lexislativas portuguesas de 2009
- Eleccións europeas parlamentarias en 2004 (Portugal)
- Eleccións europeas parlamentarias de 2009 (Portugal)
Referencias
- ↑ Bloque de Esquerda conmemora décimo aniversario. Público (xornal) (28 de febreiro de 2009). Páxina visitada en 21 de maio de 2010.
- ↑ (en inglés) Parties and Elections in Europe
- ↑ Acórdão Nº 196/99. TC - Tribunal Constitucional de Portugal (24 de marzo de 1999 ). Páxina visitada en 11 de outubro de 2009 .
- ↑ A Ficha do Bloque. Miguel Vale de Almeida, in "Os Tempos que Corren. Páxina visitada en 25 de marzo de 2007.
