biomassa - Wikilingue - Encydia
| Enerxía renovábel |
|---|
 |
| Biocombustível Biomassa Enerxía azul Enerxía geotérmica Enerxía hidráulica Hidreletricidade Enerxía solar Enerxía maremotriz Enerxía das ondas Enerxía eólica |
Do punto de vista da xeración de enerxía , o termo biomassa abrangue os derivados recentes de organismos vivos utilizados como combustíbeis ou para a súa produción. Do punto de vista da ecologia, biomassa é a cantidade total de materia viva existente nun ecossistema ou nunha poboación animal ou vegetal. Os dous conceptos están, por tanto, interligados, aínda que sexan distintos[1].
Na definición de biomassa para a xeración de enerxía exclúense os tradicionais combustíbeis fósiles, aínda que estes tamén sexan derivados da vida vegetal (carbón mineral) ou animal (petróleo e gas natural), mais son resultado de varias transformacións que requiren millóns de anos para aconteceren. A biomassa pode considerarse un recurso natural renovábel, mentres que os combustíbeis fósiles non se renovan a curto prazo.
A biomassa é utilizada na produción de enerxía a partir de procesos como a combustão de material orgánico producida e acumulada nun ecossistema, porén nin toda a produción primaria pasa a incrementar a biomassa vegetal do ecossistema. Parte desa enerxía acumulada é empregada polo ecossistema para seu propio mantemento. Súas vantaxes son o baixo custo, é renovábel, permite o reaproveitamento de residuos e é menos contaminante que outras formas de enerxías como aquela obtida a partir de combustíbeis fósiles.
A queima de biomassa provoca a liberação de dióxido de carbono na atmosfera, mais como este composto fora previamente absorbido polas plantas que deron orixe ao combustíbel, o balance de emisións de CO2 é nulo.
Táboa de contido |
Utilización da biomassa como combustíbel
Un dos primeiros empregos da biomassa polo ser humano para adquirir enerxía tivo inicio coa utilización do fogo como fonte de calor e luz. O dominio dese recurso natural trouxen ao home a posibilidade de explotación dos minerais, minérios e metais, marcando novo período antropológico. A madeira do mesmo modo foi por un longo período de tempo a principal fonte enerxética, con ela a cocção, a siderurgia e a cerámica foron emprendidas. Óleos de fontes diversas eran utilizados en menor escala. O gran salto da biomassa deuse co advento da leña na siderurgia, no período da Revolución Industrial.
Os anos que comprenderon o século XIX, coa revelación da tecnoloxía a vapor, a biomassa pasou a ter papel primordial tamén para obtención de enerxía mecánica con aplicacións en sectores na industria e nos transportes. A despeito do inicio da explotación dos combustíbeis fósiles, como o carbón mineral e o petróleo, a leña continuou desempeñando importante papel enerxético, principalmente nos países tropicais. No Brasil, foi aproveitada en larga escala, atinxindo a marca do 40% da produción enerxética primaria, porén, para o medio-ambiente un valor como ese non é motivo para conmemoracións, ao final, o desmatamento dos bosques brasileiros aumentou os últimos anos.
Durante os colapsos de fornecemento de petróleo que ocorreron durante a década de 1970, esa importancia se tornou evidente pola ampla utilización de artigos procedentes da biomassa como alcol, gas de madeira, biogás e óleos vegetais nos motores de combustão interna. Non obstante, os motores de combustão interna foron primeiramente examinados con derivados de biomassa, sendo practicamente unánime a declaración de que os combustíbeis fósiles só obtiveron primazia por factores económicos, como oferta e procura, nunca por cuestións técnicas de adequação.
Para obtención das máis variadas fontes de enerxía, a biomassa pode ser utilizada de maneira vasta, directa ou indirectamente. O menor porcentual de polución atmosférica global e localizado, a estabilidade do ciclo do carbono e o maior emprego de man-de-obra, poden ser mencionados como algúns dos beneficios de súa utilización.
Igualmente, en relación a outras formas de enerxías renovábeis, a biomassa, como enerxía química, ten posición de destaque debido á alta densidade enerxética e polas facilidades de almacenamento, cambio e transporte. A semellanza entre os motores e sistemas de produción de enerxía de biomassa e de enerxía fósil é outra vantaxe, desa forma a substitución non tería un efecto tan impactante nin na industria de produción de equipamentos nin nas bases instituídas para transporte e fabricación de enerxía eléctrica.
Materiais
- A leña é moi utilizada para produción de enerxía por biomassa. No Brasil, xa representou 40% da produción enerxética primaria. A grande desvantagem é o desmatamento dos bosques;
- Bagaço de cana-de-azucre ;
- Serrim ou serradura de madeira ;
- Papel xa utilizado;
- Galhos e follas decorrentes da poda de árbores en cidades ou casas;
- Embalaxes de papelão descartadas tras a adquisición de diversos electrodomésticos ou outros produtos.
- Casca de arroz .
- Capim-elefante[2]
- Lodo de ETE: Especialmente os provenientes do proceso de lodos activados amplamente utilizados na industria téxtil
CANA-DE-AZUCRE Diversas fábricas de azucre e destilarias están producindo metano a partir da vinhaça. O gas resultante está sendo utilizado como combustíbel para o funcionamento de motores estacionários das fábricas e de seus camións e o bagaço como combustíbel etc. O equipamento onde se procesa a queima ou a digestão da biomassa é chamado de biodigestor . Nunha destilaria con produción diaria de 100.000 litros de alcol e 1500 m3 de vinhaça, posibilita a obtención de 24 000 m3 de biogás, equivalente a 247,5 bilhões de calorias. O biogás obtido podería ser utilizado directamente nas caldeiras, liberando maior cantidade de bagaço para xeración de enerxía eléctrica a través de termoelétricas, ou xerar 2 916 KW de enerxía, suficiente para suprir o consumo doméstico de 25 000 familias
Produtos derivados da biomassa
Algúns exemplos de produtos derivados da biomassa son:
- Bio-óleo: líquido negro obtido por medio do proceso de pirólise cuxas destinações principais son quecemento e xeración de enerxía eléctrica.
- Biogás: metano obtido xuntamente con dióxido de carbono por medio da decomposição de materiais como residuos, alimentos, esgoto e esterco en digestores de biomassa.
- Biomass-cho-Liquids: líquido obtido en dúas etapas. Primeiro é realizado un proceso de gasificação , cuxo produto é sometido ao proceso de Fischer-Tropsch. Pode ser empregado na composición de lubrificantes e combustíbeis líquidos para utilización en motores do ciclo diesel.
- Etanol Celulósico: etanol obtido alternativamente por dous procesos. Nun deles a biomassa, formada basicamente por moléculas de célulose, é sometida ao proceso de hidrólise enzimática, utilizando varias encimas, como a celulase, celobiase e β-glicosidase. O outro proceso é composto pola execución sucesiva das tres seguintes fases: gasificação, fermentação e destilação.
- Bioetanol "común": feito no Brasil á base do zume extraído da cana de azucre (caldo-de-cana). Hai países que empregan milho (caso dos Estados Unidos) e beterraba (da Francia) para a súa produción. O sistema á base de cana-de-azucre empregado no Brasil é máis viábel do que o utilizado polo americano e francés.
- Biodiesel: Éster producido con óleos vegetais como do dendê, da mamona, do sorgo e da soja, etc.
- Óleo vegetal: Pode ser usado en Motores diesel usando a tecnoloxía Elsbett
- Leña: Forma máis antiga de utilización da Biomassa.
- Carbón vegetal: Sólido negro optido pola Carbonização pirogenal da leña ou Carbonização Hidrotermal.
- Turfa: Material organico, semi decomposto encontrado en rexións pantanosas.
Empreendimentos no Brasil
No Brasil existen algunhas iniciativas neste sector, sobre todo na sección de transportes. A USGA, éter etílico, óleo de mamona e algúns compostos de alcol como a azulina e a motorina, foron producidos en substitución á gasolina ou ao Diesel con logro, da década de 1920 até os primeiros días da decena seguinte; período do colapso decorrente da Primeira Guerra Mundial.
A mestura do alcol na gasolina, iniciada por lei en 1931, permitiu ao Brasil a melloría do resultado dos motores de combustão de forma garantida e higiênica; o uso de aditivos veneníferos como o chumbo tetra etílico, que de maneira similar foron utilizados noutros países para o aumento das características antidetonantes da gasolina, foi evitado. É de gran importancia tal aumento, pois facilita o uso de maior taxa de compresión nos motores a explosión.
O Pro Alcol practicado os anos de 1970, consolidou a opción do alcol como alternativa á gasolina. Non obstante os problemas afrontados como caída nos valores internacionais do petróleo e oscilações no prezo do alcol, que afectaron por varias veces a oferta interna do alcol, os efectos da estratexia gobernamental sobreviven en seus incrementos. A gasolina brasileira é unha mestura contendo 25% de alcol e a metodologia de fabricación do coche a alcol atinxiu niveis de excelência. Os problemas afrontados na década de 1990 de desabastecimento de alcol que xeraron a caída na busca do coche a alcol deixaron de ser unha ameaza ao consumidor grazas á recente oferta dos coches bicombustíveis.
Recentemente, o programa do biodiesel está sendo implantado para a inserção do óleo vegetal como complementar ao óleo diesel. Primeiramente a mestura será de até 2% do derivado da biomassa no diesel cun aumento gradativo até o porcentual do 20% nun período de dez anos.
O experimento brasileiro non está limitado só á esfera dos transportes, o sector de enerxía eléctrica ten sido favorecido coa injeção de enerxía procedente das fábricas de alcol e azucre, xeradas a partir da incineração do bagaço e da palla da cana-de-azucre. Outros detritos como palla de arroz ou serragem de madeira tamén sustentan algunhas termoelétricas polo país.
Impactos ambientais
Respecto ás conveniencias referidas, o uso da biomassa en larga escala tamén esixe certos coidados que deben ser lembrados, durante as décadas de 1980 e 1990 o desenvolvemento impetuoso da industria do alcol en noso país tornou isto evidente. Empreendimentos para a utilización de biomassa de forma ampla poden ter impactos ambientais inquietantes. O resultado poder ser destrución da fauna e da flora con extinción de certas especies, contaminación do solo e mananciais de auga por uso de adubos e outros medios de defensa manexados inadecuadamente. Por iso, o respecto á biodiversidade e a preocupación ambiental deben rexer todo e calquera intento de utilización de biomassa.
Conexións externas
- Enerxía Biomassa en Portugal (en portugués )
- Biomassa pola ambientebrasil.con.br (en portugués )
- Onde Imos Enerxías Renovábeis (en portugués )
Referencias
- ↑ "Biomassa" no sitio web da Universidade Nova de Lisboa (Portugal) acessado a 25 de febreiro de 2010
- ↑ Enerxía: Capim elefante, novo campión en biomassa no Brasil>. Páxina visitada en 4 de novembro de 2009 .
