| Azinheira | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Quercus ilex rotundifolia
|
||||||||||||||
|
|
||||||||||||||
| Clasificación científica | ||||||||||||||
|
||||||||||||||
|
|
||||||||||||||
| Quercus ilex Lineu |
As azinheiras (Quercus ilex) son árbores que chegan a medir até 10 metros, da familia das fagáceas, de follas discolores, lixeiramente espinhosas nos espécimes adultos, flores masculinas en amentos , as femininas en panículas, e froitos ovóides, revestidos, en parte, por escamas .
Nativas da rexión Mediterrânea da Europa e Norte da África, súa madeira é dura e resistente á putrefação, sendo largamente utilizada, desde a antiguidade até os días actuais na construción (vigas e piares), na fabricación de ferramentas, embarcacións e barrís para envellecemento de viños. Aínda hoxe, súa madeira tamén é utilizada como leña e na fabricación de carbón, que continúa sendo importante fonte de combustíbel doméstico en moitas rexións Ibéricas.
Actualmente en España,(en Extremadura) cultivam-se nomeadamente polos seus froitos, as bolotas, serviren como alimento aos porcos para a produción do famoso "Jamón serrano" (xamón). Alén diso tamén serven como alimento para o home, cómense torradas ou en forma de fariña, e pódese facer licor, que é a tipica bebida extremenha española, coñecida mesmo como "O bico extremenho". Os froitos tamén presentan propiedades desinfectantes e, fervidos, son popularmente utilizados no tratamento de pequenas infeccións.