Arroz con feixón é o nome dado a un prato típico da América Latina. Esa receita non ten unha orixe correcta, mais a hipótese máis acepta é a de que sería froito dunha combinación do arroz (de orixe oriental) traído polos portugueses ao Brasil co feixón, que xa sería consumido no Brasil polos indios [1]. Outra versión afirma que ese prato foi a unión do arroz coa feijoada, que ten orixe africana ou portuguesa. O que se sabe é que ao longo dos séculos ese prato foi se popularizando por todo o país, pasando a ser unha parte case que indispensábel da refeição dos brasileiros. En Cuba denominan o arroz-con-feixón de Moros y Cristianos ou Congo, e na Costa Rica de Gallo Pito, tradicionalmente acompañado da salsa Lizano
Táboa de contido |
O arroz con feixón é un prato rico en nutrientes. Este cereal fornece proteínas, amido e carboidratos. El tamén fornece ferro, vitamina B, cálcio, metionina, lisina e outros aminoácidoss. O feixón tamén fornece ferro [2]. A proporción correcta é dunha porción de feixón para cada tres porcións de arroz [3] [4].
Ese prato tamén serve para regular o teor glicêmico do sangue (non obstante, arroz polido, se consumido só pode facer disparar as taxas de glicemia no sangue). Non se debe utilizar moi sal no preparo tanto do arroz canto do feixón, pois o sódio eleva a presión cardíaca.
Abaixo, a táboa nutricional dos dous alimentos en separado.
| Arroz | Feixón | |
|---|---|---|
| Calorias (kcal) | 41 | 52 |
| Carboidratos (g) | 8,07 | 10,6 |
| Proteínas (g) | 0,58 | 3,53 |
| Lipídios (g) | 0,73 | 0,18 |
| Colesterol (g) | 0 | 0 |
Non obstante, a pesar de moi nutritivos, só comer arroz e feixón non basta, pois hai outros minerais, vitaminas e nutrientes que non son encontrados no dúo.
Existen moitas variedades de arroz e de feixón. Por iso, é posíbel facer diversas combinacións con cada elemento. Hoxe en día, é cada vez máis disseminado o uso do arroz integral, variedade máis saudábel do que o arroz normal. O feixón, normalmente feixón-da-india, tamén vén sendo substituído por outras variedades de leguminosas, como o feixón-azuqui, gran-de-pico e até soja (nestes dous últimos casos, o prato deixa de se chamar arroz con feixón e non ten denominação específica).
En termos lingüínsticos, feixón con arroz acabou por recibir outras conotações. Por ser un prato moi común e usual, se tornou tamén unha expresión que indica unha cousa moi corriqueira, por exemplo: "Vou saír dese feixón con arroz: vou mudar miña rotina".