aracati - Wikilingue - Encydia
Nota: Se procura polo barão de Aracati, vexa | Municipio de Aracati | |||||
| [[Ficheiro:|270px|none|center|]] | |||||
| "Canoa quebrada" | |||||
|
|||||
| Himno | |||||
| Aniversario | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Fundación | 1842 | ||||
| Gentílico | aracatiense | ||||
| Lema | |||||
| Prefecto(a) | Expedito Ferreira da Costa (PP) (2009 – 2012) |
||||
| Localización | |||||
 |
|||||
| Unidade federativa |  Ceará |
||||
| Mesorregião | Jaguaribe IBGE/2008 [1] | ||||
| Microrregião | Litoral de Aracati IBGE/2008 [1] | ||||
| Rexión metropolitana | |||||
| Municipios limítrofes | N: Fortim; L: Icapuí; S: Río Grande do Norte (Tibau, Mossoró, Baraúna), Jaguaruana, Itaiçaba; O: Palhano, Beberibe | ||||
| Distancia até a capital | 150 km | ||||
| Características xeográficas | |||||
| Área | 1.229,194 km² | ||||
| Poboación | 69.616 hab. est. IBGE/2009 [2] | ||||
| Densidade | 55,9 hab./km² | ||||
| Altitude | 5 m | ||||
| Clima | tropical | ||||
| Fuso horario | UTC-3 | ||||
| Indicadores | |||||
| IDH | 0,672 medio PNUD/2000 [3] | ||||
| PIB | R$ 367.481 mil IBGE/2005 [4] | ||||
| PIB per capita | R$ 5.442,00 IBGE/2005 [4] | ||||
Aracati é un municipio brasileiro do estado do Ceará. É coñecido internacionalmente pola praia de Canoa Quebrada. Tivo o núcleo urbano sede do municipio tombado en 2000 polo IPHAN como patrimonio Nacional. É a terra do romancista Adolfo Camiña, do abolicionista Dragón do Mar e do actor Emiliano Queiroz.
Táboa de contido |
Etimologia
O topónimo Aracaty ou Aracatu vén do Tupi Guarani, lingua falada polos ameríndios brasileiros antes da chegada dos portugueses, ARA (tempo, claridade ) e CATU (bo, bonançoso ), significando bos tempos, unha rexión que impressionar pola claridade e mansidão de súas augas, aragem cheirosa, vento que cheira ou rajada forte.[5] Súa denominação orixinal era Cruz das Almas, Arraial de San José dos Barcos do Porto dos Barcos do Jaguaribe,, despois en 1766, Santa Cruz de Aracati e desde 1842 Aracati,.[5][6]
Historia
Os primeiros habitantes das terras de Aracati, os indios Potyguara,[7] probabelmente entrarían en contacto cos europeos en 2 de febreiro de 1500, a través navegador español Vicente Yáñez Pinzón, que aportara no local denominado Punta Grossa ou Jabarana, segundo o historiador Tomás Pompeu de Sousa Brasil.
Pero Coello de Souza, durante a expedición contra os franceses que invadiran o Maranhão, ergueu a 10 de agosto de 1603, ás marxes do río Jaguaribe, o Fortim de San Lourenço, e a súa permanencia deu a orixe do poboado, San José do Porto dos Barcos.
Aracati tornouse un punto de apoio militar e varias edificações son construídas: Batería do Retiro Grande, Presidio da Punta Grossa, Presidio de Coroa Quebrada, Presidio do Morro de Massaió e outras. A ocupación definitiva de Aracati tivo inicio co funcionamento dos Talleres ou Chaqueadas do Ceará, que foron responsábeis por posibilitar a competitividade da pecuária no estado, para os privilexios da Zona da Mata pernambucana coa cultura canavieira. Aracati transformouse entón en produtor de carne seca e no principal porto de exportación deste produto para as rexións canavieiras, alén de continuar a ser un punto de apoio militar (Fortim de Aracati), agora coa intención de protexer o porto, as transaccións comerciais e os habitantes contra os ataques do indios como os Payacu.
A posibilidade de abate e conservación da carne, a través do charque, foi a principal responsábel pola ocupación e desenvolvemento das terras do Ceará. Ao redor de 1740 xa existían Talleres en Aracati, inicialmente no pequeno Arraial de San José dos Barcos do Porto dos Barcos do Jaguaribe, despois elevada á categoría de Vila co nome de Santa Cruz do Aracati, hoxe cidade do Aracati.O comercio de carne e coiro atraía abastados señores de locais diversos, Aracati mantívose por longo tempo como localidade de maior influencia de formación económica, social e política do pobo cearense.
Co crecemento do poboado, no local en 1714 foi erguida unha capela, e en 1743 foi instalado un juizo e tabelião local.
Xa no fins do século XVIII Aracati se transformara, xuntamente coas vilas de San Bernardo das Rusas e Icó, na praza de negocios máis desenvolvida do Ceará.
En 10 de febreiro de 1748 foi elevada a categoría de vila (acto oficial), o mesmo ano foi erguido un pelourinho e empossada a Cámara.
En 1770, foron erguidas a Casa da Cámara e a Cadea, na rúa do Comercio, antiga rúa das Flores.
En 1779, Aracati contaba con cerca de 2 mil persoas, cinco rúas e moitos sobrados e máis de setenta tendas.
En 1829, foi presentada na Asemblea Xeral do Ceará unha proposta que pretendía trasladar a sede do Goberno da Capitania para a Vila de Aracati, mais foi rexeitada.
En 25 de outubro de 1842, a Vila foi elevada a condición de cidade, pola Lei Provincial 244.
En 1824, durante a Confederación do Ecuador, a vila de Aracati tornouse escenario dun dos acontecementos marcantes da historia do Nordeste Brasileiro: Tristão Gonçalves de Alencar Araripe chefiou tropas rebeldes que atacaron e arruinaron a localidade, permanecendo no local por unha semana. Aracati sufriu coas inundacións do río Jaguaribe, hoxe controladas coa construción dun dique.
Foi reconstruída ao lado dereito e de costas para o río Jaguaribe para que os ventos levasen para lonxe os odores dos locais de abate do gado, esta conformação urbana permanece até os días de hoxe, resultando nunha falta de integración da cidade co río responsábel por seu surgimento.
Política
A administración municipal localízase na sede: Aracati.
Subdivisão
O municipio ten 8 distritos: Aracati(sede),Barreiras dos Vianas, Cabreiro, Córrego dos Fernandes, Jirau, Mata Fresca e Santa Teresa.
Xeografía
Clima
Tropical quente semi-árido con pluviometria media de 982,6 mm [8] con choivas concentradas de xaneiro á abril.[9]
Hidrografia e recursos hídricos
As principais fontes de auga son: Río Jaguaribe e Palhano, córregos do Retiro, das Aroeiras, San Gonçalo e dos Fernandes.
Relevancia e solos
As principais elevacións son: territorio a presenza de areas Quartzozas distróficas, praias de Canoa Quebrada, Majorlândia, Quixaba e Retiro Grande
Vegetação
Vegetação costeira
Economía
A economía baseiada na agricultura do caju, côco-da-Bahia, cana-de-azucre, mandioca, milho e feixón. Agropecuária: bovino, suíno e avícola. Seus solos son ricos en grande fertilidade natural. O sal e a extracción mineral de argila son outras inportantes fontes de encaixe do municipio. Industrias: 36 (tres de perfumaría, sabão e velas, sete de produtos minerais non metálicos, dúas de madeira, nove de produtos alimentícios, cinco de vestuário, calzados e artesões de tecidos, coiros e peles, tres de bebidas, unha gráfica, tres extrativas mineral, unha de diversos e dúas de servizos de construción). Outra fonte importante de encaixe é o turismo, debido as parias como Canoa Quebrada e outras.
Cultura
Os principais eventos son:
- Festa da padroeira: Nosa Señora do Perpetuo do Socorro(08.10)
- Canoarte (xullo),
- Entroido de Aracati (febreiro),
- Festa do Señor do Bonfim (01 de xaneiro),
- Festa de San Sebastião (20 de xaneiro),
- Festa do Municipio (25 de outubro),
- Regata de Jangadas de Majorlândia (outubro),
- Festival Folclórico-cultural do Baixo-Jaguaribe (xaneiro).
Conexións externas
- Páxina da prefectura
- Páxina do Concello
- Páxina do profesor Luís Reis
- Mapa de Aracati
- Mapa de Aracati
- Páxina do IBGE
- Páxina do Ceará
Referencias
- ↑ a b División Territorial do Brasil. División Territorial do Brasil e Límites Territoriais. Instituto Brasileiro de Xeografía e Estatística (IBGE) (1 de xullo de 2008). Páxina visitada en 11 de outubro de 2008.
- ↑ Estimativas da poboación para 1º de xullo de 2009 (PDF). Estimativas de Poboación. Instituto Brasileiro de Xeografía e Estatística (IBGE) (14 de agosto de 2009). Páxina visitada en 16 de agosto de 2009.
- ↑ Ránking decrescente do IDH-M dos municipios do Brasil. Atlas do Desenvolvemento Humano. Programa das Nacións Unidas para o Desenvolvemento (PNUD) (2000). Páxina visitada en 11 de outubro de 2008.
- ↑ a b Produto interior bruto dos Municipios 2002-2005. Instituto Brasileiro de Xeografía e Estatística (IBGE) (19 de decembro de 2007). Páxina visitada en 11 de outubro de 2008.
- ↑ a b http://biblioteca.ibge.gov.br/visualizacao/dtbs/ceara/aracati.pdf
- ↑ Revista Océanos 41 - Comisión Nacional para as Conmemoracións dos Descobrimentos Portugueses. Lisboa, 2000
- ↑ Sebok. Lou, Atlases published in the Netherlands in the rare atlas collection. Compiled and edited by Lou Seboek. National Map Collection (Canada), Ottawa. 1974
- ↑ Fundación Cearense de Meteoroloxía e Recursos Hídricos - FUNCEME.
- ↑ Instituto nacional de Pescuda espacial - INPE.
