Alface

alface - Wikilingue - Encydia

Nota: Se procura Alface, o escritor, vexa João Alfacinha da Silva.

Alface s.f.

Alface

Clasificación científica

Reino:	Plantae
División:	Magnoliophyta
Clase:	Magnoliopsida
Orde:	Asterales
Familia:	Asteraceae
Xénero:	Lactuca
Especie:	L. sativa

Nome binomial

Lactuca sativa
L.

Alface (Lactuca sativa) é unha planta hortense, é utilizada na alimentación humana desde cerca de 500 a.C.. Originária do Leste do Mediterrâneo, é mundialmente cultivada para o consumo en saladas , con moitas variedades de follas , cores, formas, tamaños e texturas.

Para compra, débese dar preferencia ás de follas limpas, de memoria brillante e sen marcas de picaduras de insectos; para conservación, convén retirar as follas machucadas e murchas e gardala na geladeira, embrulhada en saco plástico, onde consérvase por cinco a sete días. Seu período de colleita é de maio a novembro. Cen gramos de alface fornecen quince calorias^{[carece de fontes?].}

A estrutura usada como semente é un froito simple seco indeiscente, chamado aquênio, que contén unha semente adherida no pericarpo nun único punto na rexión do funículo. Os aquênios da alface se presentan pontiagudos, de formato oval, elíptico ou espatulado con estrias longitudinais na superficie e lonxitude variável de dous a cinco mm. Dependendo do cultivo e do ano de produción, o número de sementes por gramo varía de novecentos a mil, e a cor, dependendo do cultivo, pode ser branca, marrom ou negra – algunhas veces pódese até ser rosa, se for aplicado un tipo de corante.

Variedades

San cultivadas catro variedades comúns de alfaces:

Lactuca sativa var. capitata – as alfaces-repolhudas (inclúe as alfaces-icebergs): batávia, great lakes, bóla-de-manteiga, mescher, marabilla-das-catro-estacións, dos-mercados e sen-rival;
Lactuca sativa var. longifolia – as alfaces-romanas: romana, orella-de-mula, loura-das-hortas e globo;
Lactuca sativa var. crispa – as alfaces-crespas ou alfaces-rizadas: escura-do-olival, folla-de-carvalho, lolla-rossa;
Lactuca sativa var. latina – as alfaces-galegas.

Valor nutricional

O valor enerxético da alface é baixo, pois seu contido en auga representa 96% do seu peso.

A alface contén ferro, mineral con importante papel no transporte de osíxeno no organismo. É rica en fibras, que auxilian na digestão e no bo funcionamento do intestino, alén de presentar pequenos teores de minerais como cálcio e fósforo.

Táboa Nutricional

Alface crespa, crúa Cantidade 100 gramos

Auga (%) 96,1

Calorias (Kcal) 11

Proteína (g) 1,3

Carboidrato (g) 1,7

Fibra Alimentar (g) 1,8

Colesterol (mg) n/a

Lipídios (g) 0,2

Cálcio (mg) 38

Fósforo (mg) 26

Ferro (mg) 0,4

Potássio (mg) 267

Sódio (mg) 3

Tiamina (mg) 0,11

Riboflavina (mg) 0,12

Propiedades medicinais

Na cultura popular a alface presenta algúns usos comúns. Posúe propiedades calmantes cando feito té de seus talos. Presenta aínda funcións de laxante (té de follas e talos ); anti-alérgico (zume); aliviante de angina de peito (té dos talos amassados); tratamento de aplopexia (té dos talos amassados); tratamento da artrite (zumes de follas e talos, saladas); redución da aterosclerose (té dos talos).^[1]

Galeria

Lettuce iceberg variety.jpeg Alface-americana.	Alface-romana.	Alface-crespa.	Alface-galega.
Alface-romana.	Alface-lisa.	Alface florecendo.	Alfaçal en invernadoiro.