Alcochete

O municipio é limitado a norte polo municipio de Benavente , a liches e sur por Palmela , a suroeste polo Montijo e a noroeste ten unha pequena faixa ribeirinha ao estuario do Texo.

Poboación do concello de Alcochete (1801 – 2006)
1801	1849	1900	1930	1960	1981	1991	2001	2004	2006
2256	3097	6088	6656	9270	11246	10169	13010	14966	16194

Historia

Crese que Alcochete terá orixe Árabe, principalmente debido a dous feitos: A orixe do nome Al caxete que poderá significar o forno e pola localización da Igrexa Matriz, edificada o século XIV e que, segundo a tradición da época, foi construída sobre un templo árabe.

No entanto a primeira ocupación humana documentada refírese á presenza Romana, a través de achados dun centro de olaria onde eran fabricadas ânforas e outros artefactos para acondicionamento e transporte de alimentos. Á ocupación romana, sucedeu a ocupación árabe, sendo o topónimo o legado mis visíbel, desenvolvendo estes en a rexión a agricultura: sistemas de rega por canles e citrinos.

Coa reconquista cristiá, Alcochete foi integrada no termo da Orde de Santiago, sendo destes tempos o desenvolvemento da actividade da extracción do sal, exportado para o sur da Europa, por vía marítima.

As constantes pestes (peste negra, v.g.) na capital do Reino, levaron a realeza e a nobreza dos séculos XIV e XV a instalárense en Alcochete, nomeadamente o Rei D. João I (finais do século XIV) e o Infante D. Fernando, duque de Beja, (mediados do século XV), tendo na vila de Alcochete nacido en 1469 o Infante D. Manuel, posteriormente rei.

En 1515, Alcochete recibe foral concedido polo rei D. Manuel I, consolidándose a categoría de Vila que adquirira ao longo do século XV.

San deste período de esplendor as obras de reconstrución da Igrexa Matriz, as pinturas sacras da Capela de Nosa Señora da Vida e da Igrexa da Misericórdia.

Os século XVI a XIX, desenvólvese no concello a agricultura, a creación de gado, nomeadamente o gado bravo, instálanse na vila os Rattons (Jácome Ratton) e atinxe gran desenvolvemento a extracción do sal e os transportes marítimos entre as marxes do Texo.

Politicamente, as modas do último cuartel do século XIX, con exacerbados movementos municipalistas centralistas e descentralistas, levaron á perda da autonomía municipal de Alcochete a favor do municipio da Aldea Galega (hoxe Montijo) e en 15 de xaneiro de 1898 á restauración desa mesma autonomía municipal.

A historia de Alcochete o século XX é de heroísmo humano, de resistencia ao réxime (o Estado Novo), de folgas, de prisións, mais tamén de estagnação e case apagamento, mesmo que a partir dos anos 60 se teñan instalado en Alcochete algunhas industrias (papel de alumínio, pneumáticos e embalaxes metálicas). Os transportes ferroviarios, rodoviários e a ponte sobre o Texo (Ponte 25 de abril actualmente) acabaron coa actividade dos transportes marítimos; o sal-xema substituíu o sal mariño; a polución do Río Texo acabou coa abundancia de especies piscícolas.

A Ponte Vasco da Gama, a explosión urbanística e demográfica que lle sucederon, así como o complexo deportivo do Sporting Club de Portugal lanzaron Alcochete unha vez máis para a ribalta dos acontecementos e da historia.

Institucións /Asociacións

Santa Casa da Misericórdia de Alcochete
Fundación João Gonçalves Júnior [1]
Asociación dos Bombeiros Voluntarios de Alcochete
Sociedade Imparcial 15 de xaneiro de 1898 [2]
Sociedade Filarmónica Progreso e Labor Samouquense, nesta vila [3]
Apousento do Barrete Verde [4]
Grupo Deportivo Alcochetense
Grupo Académico da Xuventude de Alcochete [5]
Vulcanense Fútbol Club, con sede no Valbom, Alcochete [6]
Fútbol Club de San Francisco, en San Francisco
Centro Social de San Brás, no Samouco
Asociación GilTeatro

Personalidades Alcochetanas

Don Manuel I, 14º rei de Portugal
Beato Manuel Rodrigues, missionário (beatificado)
Ciprião de Figueiredo, comandante militar e governador
Estevão Augusto de Oliveira, comendador, agricultor, gandeiro
Carlos Ferreira Cravo, 3º Barão de Samora Correia, benemérito
Francisco Rodrigues da Cruz, coñecido por 'Santo Padre Cruz'
Raul Carapinha, arquitecto e pintor
José André dos Santos, xornalista

Monumentos e Edificios públicos ou privados notábeis

Igrexa Matriz, unha construción marcadamente en estilo gótico, con tres naves, sendo que a torre sineira e a porta lateral sur son de estilo manuelino.
Igrexa da Misericórdia, interior dunha soa nave, profusamente decorada.
Capela de Nosa Señora da Vida, interior tamén dunha soa nave, albergando no seu interior a imaxe de Nosa Señora da Vida, de grande devoção entre as clases piscatórias.
Ermida de Nosa Señora dos Matos, próximo ao Samouco.
Capela de Santo António da Ussa, estraña capelinha na Herdade da Barroca d’Alba, que imita un zigurate.
Ruínas do Convento de San Francisco, nesta freguesía.
A Ponte Caes, é o ex-líbris da vila de Alcochete.
O Edificio dos Paços do Concello, edificio a imitar o estilo neoclássico, de liñas sóbrias, na Praza de San João.
Edificio do Lar Barão de Samora Correia, no Rossio ou Praza co mesmo nome.
Palacete do Marqués de Soydos, na Praza co mesmo nome.