agronegócio - Wikilingue - Encydia
Agronegócio é toda relacióncomercial e industrial envolvendo a cadea produtiva agrícola ou pecuária. No Brasil o termo agropecuária é usado para definir o uso económico do solo para o cultivo da terra asociado coa creación de animais.[1]
Táboa de contido |
Ciclo do agronegócio
Agronegócio (tamén chamado de agrobusiness ) é o conxunto de negocios relacionados á agricultura e pecuária dentro do punto de vista económico.
Acostúmase dividir o estudo do agronegócio en tres partes: a primeira parte trata dos negocios agropecuários propiamente ditos, ou de "dentro da porteira", que representan os produtores rurais, sexan eles pequenos, medios ou grandes, constituídos na forma de persoas físicas (fazendeiros ou campesiños) ou de persoas xurídicas (empresas).
Na segunda parte, os negocios á importe da agropecuária, ou da "pre-porteira", representados pola industria e comercio que fornecen insumos para a produción rural, como por exemplo os fabricantes de fertilizantes, defensivos químicos, equipamentos.
E na terceira parte están os negocios á jusante dos negocios agropecuários, ou de "pos-porteira", onde están a compra, transporte, beneficiamento e venda dos produtos agropecuários até o consumidor final. Enmárcanse nesta definición os frigoríficos, as industrias têxteis e calçadistas, empacotadores, supermercados, distribuidores de alimentos.[2]
Insumos
Insumo é a combinación de factores de produción directos (materias-primas) e indiretos (man-de-obra, enerxía, tributos), e que entran na elaboración de certa cantidade de bens ou servizos.
No agronegócio os principais insumos son sementes, adubo, defensivos, maquinário, combustíbel, ração, man de obra especializada, entre outros.
Esa é a idea básica de insumos dentro de agronegócio
Produción
A produción é o traballo do agropecuarista por medio do cultivo do solo e/ou creación de animais, independentemente do tamaño da área ou método utilizado.
Importante paso para o éxito do proceso é a utilización de técnicas modernas, preferencialmente co acompanhamento de profesional especializado, como veterinarios, agrônomos, zootecnistas.
Procesamento
É a transformación do produto agropecuário en subprodutos, que poden ser bens de consumo ou insumos para outros procesos, como o leite, queixos, carnes, embutidos, ração, fíos, corantes.
Distribución
Caracterízase polo transporte, procesamento e distribución dos bens agropecuários e seus subprodutos. =D
Cliente final
É o consumidor dos produtos agropecuários, que os recibe in natura ou procesados.
Principais produtos
Alimentos
Envolve toda cadea da produción alimentícia, como por exemplo frigoríficos, fábricas de beneficiamento de leite, industria de óleo, rações, empacotadores, distribuidores de grans, beneficiadores.
Biocombustíveis
É o sector do agronegócio que coida do cultivo de plantas que serán transformadas en combustíbeis orgánicos, os chamados biocombustíveis.
Téxtil
Ramo do agronegócio que produce e transforma bens agropecuários en produtos têxteis, como vestuário, artigos de cama, mesa e baño, bens de decoração, insumos para a industria moveleira, calçadista.
Madeira
Explota o solo polo cultivo de árbores que serán transformadas en madeira, celulose ou produtos químicos para posterior utilización como materia prima de varias industrias, como a moveleira e construción civil, a industria papeleira, ou mesmo a obtención de leña para combustíbel.
Cuestión ambiental
O aprimoramento do agronegócio barateou o custo dos alimentos e deu a poboación un maior poder de consumo e de escolla, mais tamén trouxen varios problemas, principalmente ligados ás cuestións ambiental e social.
O desafío agora é a produción no campo sen impactos polo medio-ambiente, causados principalmente polo uso de defensivos, polo desmatamento e empobrecimento do solo, queimadas, contaminación de mananciais e do lençol freático, desequilibrio ecolóxico e proliferação de pragas.
Nas cidades a preocupación se dá co lixo xerado tras o consumo, máis precisamente co do descarte de embalaxes.
Cuestión social
Nos países pobres a modernización da agricultura deixou moitos produtores á marxe do proceso, principalmente familias que vivían da agricultura de subsistência, ou agricultura familiar, en pequenas propiedades rurais.
Estes, privados de técnicas e métodos modernos, como irrigação, maquinários e insumos, perderon a competitividade, o que levou ao abandono do campo, nun fenómeno coñecido como êxodo rural, desenvolvendo así nas grandes cidades o acumulo de persoas vindas do campo.
Tipos de produtores
Pequenas e medias áreas
No Brasil os pequenos e medios produtores tamén son coñecidos como minifundiários, aqueles que contan con áreas pequenas e poucos recursos financeiros para incrementar o proceso.
Porén, existen empreendedores modernos que, a pesar de pouca área, conseguen maximizar a produción, a través da diversificación de culturas, a exemplo do que acontece en países con pouca extensión territorial, como o Xapón e integrantes da Europa, e auferem bos lucros coa creación de aves, suínos ou piscicultura, ben como na plantación de hortifrutigranjeiros, de fume, arroz e outras culturas que dependen de pouco espazo e moita man-de-obra.
A agricultura familiar é a que predomina nos minifúndios.
Grandes áreas
Os propietarios ou arrendatários de grandes extensións de terra son tamén coñecidos como latifundiários. Xeralmente este tipo de produción é caracterizada pola monocultura de produtos considerados commodities, que no Brasil son principalmente a soja, o milho, o algodão e a pecuária leiteira e de corte.
Este tipo de produción ocorre nos países de gran extensión territorial, onde o lucro ocorre pola ganancia en escala e a redución dos custos de produción.
O agronegócio e os biocombustíveis
O Biocombustível é unha opción para substitución dos combustíbeis fósiles, sendo menos contaminante e renovábel. Trátase dos chamados combustíbeis de biomassa (en especial o alcol de cana-de-azucre e diversos tipos de óleos vegetais), de fonte "renovábel" — ou sexa, poden ser cultivados, en oposición ao petróleo — con varias posibilidades de fonte.
Os principais insumos son os óleos vegetais da mamona, da soja, do milho, do dendê, do pequi e outras oleaginosas tales como o girassol e o nabo forrageiro.
O Brasil foi pioneiro no uso do biocombustível en escala, a través do programa Pro-alcol, idealizado polo Goberno Federal na década de 1970 , tras a segunda fase da crise do petróleo.
Foi tamén o primeiro país a obrigar o uso, a través da mestura do alcol na gasolina, ben como o primeiro a ter flota composta por automóbiles flex, que rodan cos dous combustíbeis, independente da cantidade de cada un.
Actualmente o Goberno Federal está a ampliar o uso do Biodíesel.
