A adubação é a práctica agrícola que consiste no fornecemento de adubos ou fertilizantes ao solo, de modo a recuperar ou conservar a súa fertilidade, suprindo a carencia de nutrientes e proporcionando o pleno desenvolvemento das culturas vegetais.A adubação correcta aumenta a produtividade agrícola. Debe, mentres, ser usada con moderação. É preciso ter sempre en mente que os adubos son extraídos de rochas, que son recursos naturais non renovábeis, ou producidos en industrias químicas con riscos para o medio ambiente.
A adubação pode tamén ser feita con adubos orgánicos. Estes adubos son obtidos a partir da decomposição de restos de plantas ou de esterco de animais (bovinos,aves, etc.), pola acción dos microrganismos e tamén das minhocas. Hai tamén os chamados adubos verdes que son plantas (xeralmente leguminosas) que son cultivadas antes ou xunto coa cultura principal. As follas e palhada dos adubos verdes contén nutrientes que lentamente van sendo mineralizados e utilizados por outras culturas como por exemplo, fruteiras, café, e até mesmo o milho.
A adubação pode ser clasificada:
-Mineral Simple. Ex: Uréia -Mineral mixto Ex: n( nitrogênio) p(fósforo) k(potassio) -Orgánico Simple. Ex: Esterco de Aves -Orgánico Mineral. Ex: Esterco de Aves + N P K -Orgánico Composto -Mineral Complexo
- Liña: é colocado no centro, porén lla planta tiver a raíz pequena non consegue absorber o adubo, sendo así non retira parte dos nutrientes.
Predefinição:Conceptos básicos
A degradação das pastagens e a nutrição inadecuada da planta é un dos principais responsábeis polo baixo índice produtivo a pasto. Por iso, mellorar a eficiencia do pastejo, eliminando perdas por rexeitamento ou pisoteio, é un dos principais factores que o produtor debe observar cando lanza man da adubação en pastagens. Aplicar as técnicas correctas de adubação relaciona o aumento da produción de forragem ofertada ao bovino, na cantidade e calidade da produción de carne e leite.