acordo de schengen - Wikilingue - Encydia
██ Estados-membros pertencentes á Unión Europea
██ Estados-membros non pertencentes á Unión Europea
██ Estados-membros que agardan a implementação
██ Estados-membros que só cooperan policial e xudicialmente
O Acordo de Schengen é unha convención entre países europeos sobre unha política de libre circulación de persoas no espazo xeográfico da Europa. San 24 nacións da Unión Europea (Bulgaria, Romanía e Chipre agardan a implementação) e máis outros catro países europeos membros da EFTA (Islandia, Noruega e Suíza; Liechenstein agarda implementação).
Táboa de contido |
Definición
O Espazo Schengen permite a libre circulación de persoas dentro dos países asinantes, sen a necesidade de presentación de pasaporte nas fronteiras. Porén, é necesario ser portador dun documento legal como, por exemplo, o Billete de Identidade. Alén do máis, o Espazo Schengen non se relaciona coa libre circulación de mercadorías (embargos, etc.) cuxa entidade mediadora é a Unión Europea e os outros membros fóra do bloque económico.
Historia
O acordo foi orixinalmente asinado en 14 de xuño de 1985 por cinco países (Bélxica, Francia, Alemaña, Luxemburgo e Países Baixos). A sinatura do tratado ocorreu a bordo do barco Princesse Marie-Astrid no río Mosela, próximo a Schengen , unha pequena localidade luxemburguesa na fronteira con Francia e Alemaña.
O acordo asinado en 1985 estabeleceu os pasos a seguir para crear o espazo Schengen. Un documento adicional chamado Convención de Schengen foi creado para pór o tratado de Schengen en práctica. Este segundo documento substituíu o primeiro e foi asinado por cada país na seguinte orde:
- 14 de xuño de 1985 : Alemaña, Bélxica, Francia, Luxemburgo e Países Baixos.
- 27 de novembro de 1990 : Italia.
- 25 de xuño de 1992 : España e Portugal.
- 6 de novembro de 1992 : Grecia.
- 28 de abril de 1995 : Austria.
- 19 de decembro de 1996 : Dinamarca, Finlandia, Islandia, Noruega e Suecia.
- 20 de maio de 1999 : Reino Unido (incluíndo Xibraltar)[1]
- 16 de xuño de 2000 : Irlanda[1].
- 1 de maio de 2004 : Chipre (non aplicado), Estonia, Eslováquia e Eslovénia, Hungría, Letonia, Lituania, Malta, Polonia e República Checa
- 16 de outubro de 2004 : Suíza (ratificado por referendo en 5 de xuño de 2005 ).
- 1 de xaneiro de 2007 : Bulgaria e Romanía (non aplicado).
- 28 de febreiro de 2008 : Liechenstein (non aplicado).
Mónaco, San Marino e o Vaticano están de feito dentro do Acordo de Schengen por seren enclaves e teren acordos con países-membros.
Excepcións
Nos seguintes territorios de membros da área Schengen o tratado non entrar:
- Antilhas Holandesas e Aruba, dos Países Baixos;
- Heligolândia, da Alemaña;
- Gronelândia e Illas Faroé, da Dinamarca;
- Guernsey, Illa de Man, Jersey e todos os territorios ultramarinos xeograficamente localizados fóra da Europa, do Reino Unido;
- Livigno, da Italia;
- Monte Athos, da Grecia;
- Svalbard, da Noruega;
- Todos os territorios ultramarinos, da Francia.
Ver tamén
Referencias
- ↑ a b Non participan no núcleo Schengen, só cooperan policial e xudicialmente.
Conexións externas
- O Espazo de Schengen (en portugués)
- Países Schengen (fonte deste artigo, en inglés)
- Switzerland joins Schengen (da BBC, en inglés)
.svg/80px-European_Union_(orthographic_projection).svg.png)
