edición de imaxes - Wikilingue - Encydia
A edición digital de imaxes ocúpase da edición apoiada en computadores de imaxes digitales, comúnmente un gráfico rasterizado, na maioría dos casos fotos ou documentos escaneados. Estas imaxes son modificadas para optimizalas, manipulalas, retocalas, etc co fin de alcanzar a meta desexada.
Un das metas pode ser eliminar fállalas que poden haberse producido durante o escanéo ou ao fotografar, por exemplo sobreexposición, bajaexposición, falta de contraste, ruído na imaxe, efecto dos ollos vermellos, paradoja das liñas paralelas en perspectiva, etc. Estas fallas prodúcense por defectos técnicos nos aparellos fotográficos, escáner, condicións de traballo precarias, fallas na operación ou orixinais defectuosos.
As imaxes á beira dereito mostran algunhas das potencialidades da edición de imaxes: a imaxe superior vese escura, o texto difuso e o motivo fóra de centro. A imaxe inferior esta corrixida e vese máis nítida, mellor iluminada e o obxecto, posto máis ao centro, vese máis presente.
O retoque tradicional é reemplazado cada vez máis pola edición digital, a miúdo a edición de imaxes digitales está incluída dentro do proceso de impresión digital.
Non se debe confundir a edición de imaxes co procesamiento digital de sinais nin co deseño gráfico.
Contido |
Algunhas funcións da edición digital de imaxes
Á aplicación coa cal realízase a edición digital de imaxes chámaselle editor de imaxes, o cal ofrece numerosas funcións nun menú ou nunha fiestra de ferramentas. Algunhas destas funcións son:
- Escurecer e aclarar: Por medio destes algoritmos digitales pódense imitar os logros dunha virtual prolongación ou disminución do tempo de exposición dunha virtual foto.
- Selección: Algunhas rexións da imagén poden ser seleccionadas por medio de círculos, rectángulos, lazos, polígonos, rangos de coloraciones, etc. Cada selección pode ser a inicial, agregarse á xa existente ou subtraerse da xa existente. Despois a selección pode ser tratada en forma separadamente do resto da imaxe.
- Correcciones automáticas: Para neófitos, algúns editores de imaxes ofrecen procedementos automáticos de corrección. Estes modifican automáticamente a cor, o ton, o contraste e outros factores da imaxe sen intervención do principiante. Os seus resultados poden non satisfacer a un profesional.
- Colorkey: A técnica colorkey realza algún motivo da imaxe dándolle cor nun tranfondo de tons grises
- Almacenar: Este nome genérico inclúe polo menos tres posibilidades:
- Rotar: Por medio da rotación dunha imaxe poden ser corrixidas leves fallas ao facer a imaxe, xa sexa ao fotografar, escanear ó ao creala por medio do editor de imaxes. Tamén poden ser logrados algúns efectos desexados na imaxe.
- Planos: Planos son folios virtuales que conteñen algúns elementos da imaxe que o usuario desexa manter separados do resto. Estes elementos pódense estar distribuídos por sobre toda a imaxe. Planos poden ser marcados visibles ou invisibles, poden ser antepostos ou postergados en relación a outros planos. Ver Técnica de planos.
- Informacións EXIF: Mostra as eventuales informacións Exif incluídas no arquivo. Estas poden ser no caso de fotos: data de creación, abertura do diafragma, tempo de exposición, fabricante da máquina fotográfica, etc. Ver IPTC, Metadato.
- Cor: A cor xoga na edición de imaxes un rol importante. As calidades da cor da imaxe poden ser cambiadas con estas ferramentas, como o ton, o matiz, valor ou luminosidad, contraste simultáneo, a saturación, o modelo de cor (RGB, CMYK, HSV)[1]
- Modelo de cor e profundidade da cor: Unha imaxe pode ser levada ao modelo de cor desexada e posible: Bitmap, tons grises, cores indexados, duplex, RGB, Lab e CMYK. Segundo o modelo de cor obtense unha diferente profundidade de cor. Distínguese segundo a profundidade de cor entre cor verdadeira, Cor de alta resolución, cor indexado, pero tamén entre tons gises e blancoynegro.
- Filtro: As imaxes poden ser modificadas por medio de filtros. Estes poden dar á imaxe un aspecto máis amarillento par envellecer a imaxe, máis brillante, poden crear un relevo sobre a imaxe ou facer aparecer unha fonte de luz ou disminuor a nitidez da imaxe. Ver Filtros para imaxes e Plugin.
- Efectos: Pódeselle dar á imaxe un efecto especial, como movemento, vista tras un vidro con pingas de choiva, tipo mosaico, etc.
- Fotomontaje: No Fotomontaje varias imaxes son engadidas nunha especie de composición. Ver tamén Collage.
- Fotomosaico: No Fotomosaico a imaxe xeral ou maior está composta de moitas imaxes máis pequenas e unha visión rápida mostra o tema ou figura maior, pero unha visión máis detallada mostra que cada un das imaxes que forma a imaxe maior, é á súa vez unha imaxe particular. Ver Collage.
- Retirar: Rexións innecesarias dunha imaxe son retiradas para utilizar só os obxectos con que se quere traballar ou resaltar. É dicir é un proceso que é posterior á Selección e anterior ao Collage, Fotomontaje ou outros.
- Inundar: A ferramenta inundar sirve para encher dunha cor elegible toda unha rexión que debe estar delimitada completamente.
- Corrección gamma: Coa ferramenta corrección gamma modifícanse a luminosidad e os tons.
- Graduación: Coa Curva de graduación modifícase o contraste e a luminosidad.
- Histograma: Cun Histograma dunha imaxe pódense corrixir fallas na distribución das cores da imaxe. É moi importante na corrección de fallas nos tons.
- Investir: Co investimento da cor cámbiase a cor dun píxel polo oposto no modelo de cor RGB substrayendo para cada cor, R, G, B, o valor da cor do máximo (255).
- Canles: Unha Canle de cor significa que cada cor primaria utiliza unha canle. En CMYK hai catro canles, cian, magenta, amarelo e negro, e en RGB tres canles: vermello, verde e azul. Ademais existen canles alfa en que se almacenan seleccións e máscaras.
- Corrección perspectiva: Con xiro pódense corrixir fallas na perspectiva dunha imaxe. Ver Corrección perspectiva.
- Colorear: A ferramenta colorear permite dar:
- a toda a imaxe unha cor en diferntes tons,
- a algunha rexión da imaxe unha cor,
- quitar ou diminuír a intesidad dunha cor nunha rexión da imaxe.
- Converter: Permite converter o arquivo dun formato a outro.
- Timbre: Serve para copiar seccións da imaxe a outros lugares da imaxe co fin de corrixir erros ou encubrir obxectos non desexados na imaxe.
- Lazo: Co lazo o usuario pode seleccionar unha rexión cunha liña trazada a pulso.
- Macros: É unha sequencia de comandos de elaboración co fin de obter un efecto, que se almacena e que pode entón ser aplicada cantas veces sexa necesaria, tamén noutras imaxes.
- Pintar: Unha das funcións máis básicas dun editor de imaxes é a función pintar. Para iso pódense utilizar diferentes ferramentas como lápiz, spray, etc, (Ver Lápiz (ferramenta)) para simular diferentes técnicas de pintura. Débese diferenciar "pintar" de "debuxar"; Ao pintar cámbianse as características de cada pixel, un por un. Ao debuxar defínense lugares geométricos por medio de definicións matemáticas (vectores ou carreiros) como círculos, elipses, curvas, etc. Máis tarde esas figuras geométricas son convertidas en pixel, pero ata entón son obxectos geométricos.
- Enmascarar: Ao enmascarar selecciónase determinadas rexións da imaxe para subtraelas da elaboración que vén. Pódese ampliar cun pincel ou reducir co borrador. Deste xeito pódese traballar sen danar outras rexións.
- Monocolor: Neste modo créanse imaxes dunha soa cor pero con diferentes tons.
- Panorama: A partir de imaxes sectoriales pódese crear unha imaxe panorámica unindo as sectoriales e, si é necesario, sobrepoñéndoas nas rexións visuales que se repiten. Para iso pódese utilizar stichting software.
- Debuxar: Con vectores ou carreiros pódense debuxar elementos geométricos sinxelos. Para debuxar vectores máis complexos debe usarse un programa para Scalable Vector Graphics.
- Pipeta: A pipeta serve para captar desde a imaxe a cor dun pixel determinado para copialo noutras rexións.
- Borrador: Con el elimínanse as informacións gardadas nun pixel determinado. As súas propiedades, tamaño e transparencia, poden axustarse ás necesidades.
- Nitidez: Reducir ou aumentar a nitidez da imaxe para por exemplo esconder algún trasfondo indeseado.
- Escalar: A cantidade de pixels que ten unha imaxe pódese variar. A variación do longo e o ancho pode ser proporcional conservando as proporcións da imaxe ó en caso contrario se distorsiona a imaxe. Ao escalar, a imaxe continúa ocupando a mesma proporción da tea que antes.
- Ampliar:Tamén se pode variar as dimensións da tea en que está a imaxe, sen modificar a imaxe, creando un novo espazo baleiro para novos motivos ó recortando a imaxe ao reducir a tea.
- Solarización: Ao solarizar invístese a cor dos píxeles cuxa luminosidad exceda un límite.
- Reflectir: Reflectir a imaxe (verticalmente ou horizontalmente) significa reflectila nun espello virtual vertical ou horizontal e serve para corrixir documentos escaneados na posición equivocada.
- Procesamiento por lotes: Scripts ou macros son executados sobre unha pila de arquivos (imaxes) automáticamente. Son moi útiles para o traballo con álbumes.
- Texto: Permite escribir texto sobre a imaxe, con elección de tipo, tamaño, cor, dirección, etc da escritura.
- Amplitud de ton: A amplitud de ton é a diferenza entre o pixel máis obscuro e o pixel máis claro dunha cor no modelo de cor RGB. A amplitud de ton ideal é un bo balance entre obscuridad e luz nas cores. O histograma serve para diagnosticar fállalas. Pódese mellorar fállalas regulando a saturación, a luminosidad e o contraste.
- Compresión: Ao almacenar un arquivo o programa ofrece elixir o grado de compresión do arquivo ou a resolución da imaxe. Isto inflúe sobre o volume do arquivo e así sobre a rapidez da súa transmisión en internet.
- Gradiente: Sobre unha superficie esta ferramenta permite cambiar dunha cor a outro continuamente ao longo dun eixe de avance. Por exemplo, pódese simular un xogo de luz e sombra nun cilindro iluminado. Ver Gradiente (gráfica).
- Varita máxica: Ferramenta para seleccionar todos os píxeles que teñan unha cor dentro dun rango determinado.
- Zoom: Para moitos traballo a realizar é necesario unha visión máis detallada da rexión, por exemplo para corrixir erros. Isto obtense coa ferramenta zoom que aumenta ou diminúe o achegamento virtual da imaxe.
Á aplicación coa cal realízase a edición digital de imaxes chámaselle editor de imaxes, o cal ofrece numerosas funcións nun menú ou nunha fiestra de ferramentas. Algunhas destas funcións son:
Escurecer e aclarar: Por medio destes algoritmos digitales pódense imitar os logros dunha virtual prolongación ou disminución do tempo de exposición dunha virtual foto. Selección: Algunhas rexións da imagén poden ser seleccionadas por medio de círculos, rectángulos, lazos, polígonos, rangos de coloraciones, etc. Cada selección pode ser a inicial, agregarse á xa existente ou subtraerse da xa existente. Despois a selección pode ser tratada en forma separadamente do resto da imaxe. Correcciones automáticas: Para neófitos, algúns editores de imaxes ofrecen procedementos automáticos de corrección. Estes modifican automáticamente a cor, o ton, o contraste e outros factores da imaxe sen intervención do principiante. Os seus resultados poden non satisfacer a un profesional. Colorkey: A técnica colorkey realza algún motivo da imaxe dándolle cor nun tranfondo de tons grises Almacenar: Este nome genérico inclúe polo menos tres posibilidades:
almacenar a imaxe no formato actual, converter o formato actual a algún outro e logo almacenar a imagén nese novo formato ó almacenar no formato actual pero baixo un novo nome. Rotar: Por medio da rotación dunha imaxe poden ser corrixidas leves fallas ao facer a imaxe, xa sexa ao fotografar, escanear ó ao creala por medio do editor de imaxes. Tamén poden ser logrados algúns efectos desexados na imaxe. Planos: Planos son folios virtuales que conteñen algúns elementos da imaxe que o usuario desexa manter separados do resto. Estes elementos pódense estar distribuídos por sobre toda a imaxe. Planos poden ser marcados visibles ou invisibles, poden ser antepostos ou postergados en relación a outros planos. Ver Técnica de planos. Informacións EXIF: Mostra as eventuales informacións Exif incluídas no arquivo. Estas poden ser no caso de fotos: data de creación, abertura do diafragma, tempo de exposición, fabricante da máquina fotográfica, etc. Ver IPTC, Metadato. Cor: A cor xoga na edición de imaxes un rol importante. As calidades da cor da imaxe poden ser cambiadas con estas ferramentas, como o ton, o matiz, valor ou luminosidad, contraste simultáneo, a saturación, o modelo de cor (RGB, CMYK, HSV)[1] Modelo de cor e profundidade da cor: Unha imaxe pode ser levada ao modelo de cor desexada e posible: Bitmap, tons grises, cores indexados, duplex, RGB, Lab e CMYK. Segundo o modelo de cor obtense unha diferente profundidade de cor. Distínguese segundo a profundidade de cor entre cor verdadeira, Cor de alta resolución, cor indexado, pero tamén entre tons gises e blancoynegro. Filtro: As imaxes poden ser modificadas por medio de filtros. Estes poden dar á imaxe un aspecto máis amarillento par envellecer a imaxe, máis brillante, poden crear un relevo sobre a imaxe ou facer aparecer unha fonte de luz ou disminuor a nitidez da imaxe. Ver Filtros para imaxes e Plugin. Efectos: Pódeselle dar á imaxe un efecto especial, como movemento, vista tras un vidro con pingas de choiva, tipo mosaico, etc. Fotomontaje: No Fotomontaje varias imaxes son engadidas nunha especie de composición. Ver tamén Collage. Fotomosaico: No Fotomosaico a imaxe xeral ou maior está composta de moitas imaxes máis pequenas e unha visión rápida mostra o tema ou figura maior, pero unha visión máis detallada mostra que cada un das imaxes que forma a imaxe maior, é á súa vez unha imaxe particular. Ver Collage. Retirar: Rexións innecesarias dunha imaxe son retiradas para utilizar só os obxectos con que se quere traballar ou resaltar. É dicir é un proceso que é posterior á Selección e anterior ao Collage, Fotomontaje ou outros. Inundar: A ferramenta inundar sirve para encher dunha cor elegible toda unha rexión que debe estar delimitada completamente. Corrección gamma: Coa ferramenta corrección gamma modifícanse a luminosidad e os tons. Graduación: Coa Curva de graduación modifícase o contraste e a luminosidad. Histograma: Cun Histograma dunha imaxe pódense corrixir fallas na distribución das cores da imaxe. É moi importante na corrección de fallas nos tons. Investir: Co investimento da cor cámbiase a cor dun píxel polo oposto no modelo de cor RGB substrayendo para cada cor, R, G, B, o valor da cor do máximo (255). Canles: Unha Canle de cor significa que cada cor primaria utiliza unha canle. En CMYK hai catro canles, cian, magenta, amarelo e negro, e en RGB tres canles: vermello, verde e azul. Ademais existen canles alfa en que se almacenan seleccións e máscaras. Corrección perspectiva: Con xiro pódense corrixir fallas na perspectiva dunha imaxe. Ver Corrección perspectiva. Colorear: A ferramenta colorear permite dar:
a toda a imaxe unha cor en diferntes tons, a algunha rexión da imaxe unha cor, quitar ou diminuír a intesidad dunha cor nunha rexión da imaxe. Converter: Permite converter o arquivo dun formato a outro. Timbre: Serve para copiar seccións da imaxe a outros lugares da imaxe co fin de corrixir erros ou encubrir obxectos non desexados na imaxe. Lazo: Co lazo o usuario pode seleccionar unha rexión cunha liña trazada a pulso. Macros: É unha sequencia de comandos de elaboración co fin de obter un efecto, que se almacena e que pode entón ser aplicada cantas veces sexa necesaria, tamén noutras imaxes. Pintar: Unha das funcións máis básicas dun editor de imaxes é a función pintar. Para iso pódense utilizar diferentes ferramentas como lápiz, spray, etc, (Ver Lápiz (ferramenta)) para simular diferentes técnicas de pintura. Débese diferenciar "pintar" de "debuxar"; Ao pintar cámbianse as características de cada pixel, un por un. Ao debuxar defínense lugares geométricos por medio de definicións matemáticas (vectores ou carreiros) como círculos, elipses, curvas, etc. Máis tarde esas figuras geométricas son convertidas en pixel, pero ata entón son obxectos geométricos. Enmascarar: Ao enmascarar selecciónase determinadas rexións da imaxe para subtraelas da elaboración que vén. Pódese ampliar cun pincel ou reducir co borrador. Deste xeito pódese traballar sen danar outras rexións. Monocolor: Neste modo créanse imaxes dunha soa cor pero con diferentes tons. Panorama: A partir de imaxes sectoriales pódese crear unha imaxe panorámica unindo as sectoriales e, si é necesario, sobrepoñéndoas nas rexións visuales que se repiten. Para iso pódese utilizar stichting software. Debuxar: Con vectores ou carreiros pódense debuxar elementos geométricos sinxelos. Para debuxar vectores máis complexos debe usarse un programa para Scalable Vector Graphics. Pipeta: A pipeta serve para captar desde a imaxe a cor dun pixel determinado para copialo noutras rexións. Borrador: Con el elimínanse as informacións gardadas nun pixel determinado. As súas propiedades, tamaño e transparencia, poden axustarse ás necesidades. Nitidez: Reducir ou aumentar a nitidez da imaxe para por exemplo esconder algún trasfondo indeseado. Escalar: A cantidade de pixels que ten unha imaxe pódese variar. A variación do longo e o ancho pode ser proporcional conservando as proporcións da imaxe ó en caso contrario se distorsiona a imaxe. Ao escalar, a imaxe continúa ocupando a mesma proporción da tea que antes. Ampliar:Tamén se pode variar as dimensións da tea en que está a imaxe, sen modificar a imaxe, creando un novo espazo baleiro para novos motivos ó recortando a imaxe ao reducir a tea. Solarización: Ao solarizar invístese a cor dos píxeles cuxa luminosidad exceda un límite. Reflectir: Reflectir a imaxe (verticalmente ou horizontalmente) significa reflectila nun espello virtual vertical ou horizontal e serve para corrixir documentos escaneados na posición equivocada. Procesamiento por lotes: Scripts ou macros son executados sobre unha pila de arquivos (imaxes) automáticamente. Son moi útiles para o traballo con álbumes. Texto: Permite escribir texto sobre a imaxe, con elección de tipo, tamaño, cor, dirección, etc da escritura. Amplitud de ton: A amplitud de ton é a diferenza entre o pixel máis obscuro e o pixel máis claro dunha cor no modelo de cor RGB. A amplitud de ton ideal é un bo balance entre obscuridad e luz nas cores. O histograma serve para diagnosticar fállalas. Pódese mellorar fállalas regulando a saturación, a luminosidad e o contraste. Compresión: Ao almacenar un arquivo o programa ofrece elixir o grado de compresión do arquivo ou a resolución da imaxe. Isto inflúe sobre o volume do arquivo e así sobre a rapidez da súa transmisión en internet. Gradiente: Sobre unha superficie esta ferramenta permite cambiar dunha cor a outro continuamente ao longo dun eixe de avance. Por exemplo, pódese simular un xogo de luz e sombra nun cilindro iluminado. Ver Gradiente (gráfica). Varita máxica: Ferramenta para seleccionar todos os píxeles que teñan unha cor dentro dun rango determinado. Zoom: Para moitos traballo a realizar é necesario unha visión máis detallada da rexión, por exemplo para corrixir erros. Isto obtense coa ferramenta zoom que aumenta ou diminúe o achegamento virtual da imaxe.
Campos de acción da edición de imaxes [editar]A edición digital de imaxes se expande cada día máis, porque a fotografía digital pode transferir as súas fotos directamente á computadora. No campo de acción casero existen programas editores de imaxes especialmente deseñados para o uso en casa, ofrecendo, entre outros, correcciones automaticas.
No campo profesional, a edición de imaxes digitales é utilizada por fotógrafos, diseñadores en autoedición e na preimpresión.
As imaxes modificadas polo editor de imaxes digitales utilízanse posteriormente en publicacións: revistas, catálogos, libros e outros medios impresos e electrónicos. Rostros sen engurras, pel inmaculada, paisaxes perfectas e outras características son unha consecuencia da elaboración digital, o cal borra cada día máis as fronteiras da realidade. Por iso, a edición de imaxes digitales pódese utilizar intencionalmente para a manipulación de imaxes. Con todo, non podemos deixar sen considerar o factor Arte. A edición de imaxes é unha posibilidade de desenvolvemento artístico e así é considerada actualmente na Arte digital e Multimedia.
Campos de acción da edición de imaxes
A edición digital de imaxes se expande cada día máis, porque a fotografía digital pode transferir as súas fotos directamente á computadora. No campo de acción casero existen programas editores de imaxes especialmente deseñados para o uso en casa, ofrecendo, entre outros, correcciones automaticas.
No campo profesional, a edición de imaxes digitales é utilizada por fotógrafos, diseñadores en autoedición e na preimpresión.
As imaxes modificadas polo editor de imaxes digitales utilízanse posteriormente en publicacións: revistas, catálogos, libros e outros medios impresos e electrónicos. Rostros sen engurras, pel inmaculada, paisaxes perfectas e outras características son unha consecuencia da elaboración digital, o cal borra cada día máis as fronteiras da realidade. Por iso, a edición de imaxes digitales pódese utilizar intencionalmente para a manipulación de imaxes. Con todo, non podemos deixar sen considerar o factor Arte. A edición de imaxes é unha posibilidade de desenvolvemento artístico e así é considerada actualmente na Arte digital e Multimedia.
