alheña - Wikilingue - Encydia
A alheña ou arjeña [1] (do ár. hisp. a oḥínna, e este de o árabe الحناء a o-ḥinnā´) é un tinte natural de cor avermellada que se emprega para o pelo e que ademais se emprega nunha técnica de coloración da pel chamada mehandi. Faise coa folla seca e o pecíolo de Lawsonia alba Lam. (Lawsonia inermis L.). Este tinte emprégase en India , Pakistán, Irán, Oriente Medio e África do norte. Os patróns do mehandi son bastante complexos e nalgunhas culturas empréganse como ornamento nupcial. En Occidente vénse empregando, aínda que non de xeito estendido, desde os 70.
Para preparar a pasta de alheña se trituran as follas ata conseguir un po verde parduzco e mestúrase con aceites esenciais e zume de limón que liberan o tinte das follas e azucre para dar consistencia. Cando se aplica á pel o tinte vólvese laranxa pálido e co transcurso das horas vaise escurecendo ata chegar a un marrón avermellado. Nalgúns países especialmente en India, véndese a pasta de henna en conos xa lista para o seu uso. A alheña penetra só as células mortas do estrato córneo cutáneo, a duración do tinte varía en función do grosor da pel, pero é só de días.
Este tinte en inglés chámase henna, término non recoñecido en español pola Real Academia,[2] aínda que se usa como barbarismo. Tamén se di jena. Chámase así mesmo "alheña" [2] a outra planta que se emprega como seto.
Cor do tatuaje
Segundo a procedencia da alheña o tinte varía: a india e a da zona de Rajastán adoitan ter tons máis avermellados; a do sur adoita ser máis marrón siena, a iemení e marroquí tenden a tons marróns moi escuros.
O tinte non penetra de igual modo en todo o corpo, as cores máis escuras e duraderos obtéñense nas zonas de corpo coa pel máis grosa e menos graxa, como son as palmas das mans e os pés. En segundo lugar están o resto das mans, antebrazos, pés e pernas: a cor segue sendo rechamante e escuro, pero comeza a desaparecer antes (a partir de 10-15 días). No resto do corpo a alheña deixa un fermoso ton laranxa ou ocre, visible pero nunca igual de definido. Para asegurarse o ton máis escuro posible e unha longa duración do tatuaje hase de deixar a pasta polo menos 6 horas, expoñela ao sol ou outra fonte de calor (así se activa o tinte ), humedecer a pasta, si é necesario, con zume de limón e non mollar a zona nas primeiras 12 horas.
A alheña nunca é negra, só se consegue esta cor engadindo para-fenilendiamina (tamén coñecida como PPD polas súas siglas en inglés).[3] Este produto químico está prohibido, polo menos, en España.[3] Pode producir alergias que ás veces tardan semanas en manifestarse.[3] Chega a causar enrojecimiento, picor, ampollas ou cicatrices permanentes.[3] Existen botes de alheña preparada con tintes naturais de varias cores, sen riscos, pero a capacidade do tinte vese moi afectada, o debuxo vaise en 3 ó 4 días.[3] A única forma de obter un tatuaje temporal negro é mediante a tinta que procede dun froito peruano chamado huito ou jagua (Genipa americana). Este aplícase con pincel e tingue a pel do mesmo xeito que a alheña, desaparecendo nunhas dúas semanas.
Referencias
- ↑ Arjeña. É, por exemplo, a palabra que emprega César González-Ruano na súa novela "Circe".
- ↑ a b http://buscon.rae.é/draeI/SrvltGUIBusUsual?TIPO_HTML=2&LEMA=alheña
- ↑ a b c d e «[Expresión errónea: operador < inesperado Prohibida a henna negra]». OCU Saúde. abril-maio 2010.
